Udostępnij ten artykuł.

Rasa: Beagle

Beagle to rasa należąca do grupy psów gończych, posokowców i psów ras pokrewnych, zaklasyfikowana do sekcji psów gończych, w podsekcji psy gończe małe. Rasa ta podlega próbom pracy.

Historia

     Rasa ta powstała najprawdopodobniej z krzyżówek francuskich psów gończych harrierów z terierami. W rodowodzie rasy beagle, mamy możliwość spotkania się z dwiema teoriami mówiącymi o jej pochodzeniu. Jedna z nich zakłada, że rasa ta ma antycznych przodków, wywodzących się z odmiany greckich psów gończych. Według tej teorii miały one przybyć na tereny Anglii wraz z inwazją Rzymian, gdzie zostały skrzyżowane z ówczesnymi rodzimymi psami normańskimi. Druga teoria zakłada, że beagle powstał z dwóch odrębnych ras psów gończych, wywodzących się z terenu Sanintonge i Gaskonii (obecna Francja). Psy te na tereny Anglii przybyły prawdopodobnie podczas wojny stuletniej, trwającej na przełomie XIV i XV w. pomiędzy Francją i Anglią. Dały one początek psom nazywanym southern hond. Nawiązując do powstania nazwy tej rasy, istnieje teoria, iż wywodzi się ona od francuskiego słowa, „beguele”, co oznacza „rozdziawiony pysk”. Tego rodzaju porównanie miałoby nawiązywać do oryginalnych i niesamowitych dźwięków wydawanych przez sforę tych psów, goniącą zwierzynę w trakcie polowania. Nazwa ta może też pochodzić od celtyckiego słowa „beag”, czyli „mały”. Najprawdopodobniej psy rasy beagle są najstarszą rasą małych psów gończych. Przypuszcza się, że rasa ta była w głównej mierze wyhodowana i szkolona do tropienia królików, których to występowanie swego czasu było prawdziwą plagą na terenach ówczesnej Francji. Od przełomu XIV, XV w. zaczęto beagle’a z dość znacznym powodzeniem używać także do polowań na zające i lisy. Od drugiej połowy XIII w. psy tej rasy stały się jednymi z częściej używanych w Anglii psów myśliwskich. Myśliwsko - jest to pies gończy, tropowiec, posokowiec, dzikarz. Pierwszy Klub Miłośników Beagle’a w Wielkiej Brytanii powstał w 1895 r., a kilka lat później psy te pojawiły się także w USA. Współcześnie Beagle są najczęściej użytkowane jako psy rodzinne. Można z nimi uprawiać psie sporty – np. agility, flyball, frisbee. Coraz częściej psy te używane są też w dogoterapii, przez służby celne, w policji itp. – czyli jako psy pracujące. Ich znakomity węch używany jest do wykrywania m.in. przemytu nielegalnej żywności i narkotyków.

Brytyjska rasa psów Beagle

Beagle na spacerze

Wygląd

Pies średniej wielkości, o mocnej i krępej budowie. Nie może być ociężały. Beagle to najmniejszy pies gończy. Wysokość w kłębie powinna wynosić minimalnie 33 cm i maksymalnie 40 cm. Głowa jest średniej wielkości, mocna, ale nie ciężka, bez zmarszczek i fałd. Mózgoczaszka jest lekko wysklepiona, średniej szerokości i z nieznacznym guzem potylicznym. Stop jest wyraźnie zaznaczony a kufa nie jest spiczasta. Nos u tej rasy jest koloru czarnego, z tym, że u psów jasno umaszczonych może być jaśniejszy. Zgryz jest nożycowy. Oczy nie są osadzone głęboko, ani nie są zbyt wyłupiaste, są za to szeroko rozstawione i o łagodnym wyrazie. Kolor oczu jest ciemnobrązowy lub orzechowy. Uszy są długie, nisko osadzone, z zaokrąglonymi końcami i zwisają wzdłuż policzków. Tułów jest mocny i zwarty. Grzbiet jest prosty, a klatka piersiowa jest głęboka i sięga poniżej łokci. Żebra są dobrze wysklepione i zachodzące daleko do tyłu. Lędźwie jest krótkie i mocne. Brzuch jest niezbyt podkasany. Kończyny przednie są proste, stabilnie ustawione pod klatką piersiową i dobrze umięśnione. Łopatki u tej rasy są dobrze kątowane, a łokcie są mocne i nieodstające, ani zbyt mocno przylegające. Stopy są silne, a palce zwarte. Kończyny tylne mają muskularne uda. Stawy kolanowe są dobrze kątowane, a stawy skokowe są mocne i nisko umieszczone. Ogon jest mocny, średniej długości, wysoko osadzony. Pies nosi go wesoło, ale nie zakręcony ponad grzbietem. Pies jest dobrze porośnięty włosem. Szata jest krótka i przylegająca. Według wzorca FCI, u beagla jest dopuszczalne każde umaszczenie psa gończego, obecnie dopuszczony jest również do niedawna nie uznawany kolor wątrobiany. Koniec ogona ma być biały. Najczęściej spotykane beagle posiadają typ umaszczenia tricolor. Rzadziej spotykane umaszczenia bicolor (dwukolorowe) oraz hare pied (zajęcze), zyskują przez to na popularności. Jeszcze rzadziej spotyka się umaszczenie mottle, czyli cętkowane.

Poruszanie się i chód

Poruszanie się powinno być pewne, bez tendencji do kołysania się. Grzbiet w ruchu pozostaje prosty. Pies powinien mieć swobodny i długi wykrok kończyn przednich, bez nadmiernego ich unoszenia. Kończyny przednie powinny poruszać się idealnie do przodu, nie mogą się krzyżować, ani być wyrzucane na boki. Kończyny tylne dają silne odbicie i nie mogą być wąsko stawiane.

Pies Bigel

Zimowy spacerek Beagla

Charakter beagle

Jest to pies wesoły i żywy, skłonny do zabaw i z natury niezależny. Ma jednak tendencje do włóczęgostwa. Dawniej podczas polowań, psy te zdecydowanie bardziej się udzielały będąc w sforze, niż będąc samemu. Do dziś dnia są to więc psy źle zanoszące samotność i brak zajęcia. Beagle nie znoszą też nieróbstwa. Pozbawione możliwości aktywnego życia, dość szybko zwiększają swą wagę i skutecznie popadają w psią otyłość. Są polecanymi psami dla osób dojrzałych, kochających psy i lubiących aktywny wypoczynek. Słabo nadają się na psy stróżujące, pilnujące mienia i dobytku, gdyż są nazbyt przyjacielskie. W przypadku napotkania w domu nieproszonego gościa potrafią go radośnie przywitać, lub co najwyżej odnieść się do niego w sposób obojętny. Poza długimi spacerami (minimum jedna godzina dziennie), są to psy lubiące komfortowy styl bytowania, dlatego też lubią wygodny kojec a nawet drzemkę na kanapie.

Zdrowie i kondycja beagle’a.

Beagle należą do psów mogących posiadać problemy z nadwagą, jeżeli nie zapewni się im odpowiednich warunków żywieniowo-ruchowych. Jedną z ważniejszych rzeczy związanych z prawidłowym rozwojem i chowem psów tej rasy jest zapewnienie im aktywnego trybu życia. W przeciwnym pojawia się u nich otyłość, a co za tym idzie także szereg różnorakich powikłań z tym związanych. U psów tej rasy dosyć często pojawiać się mogą problemy powiązane z urazami oraz infekcje różnego rodzaju, jak też ogólne osłabienie systemu odpornościowego. Z powodu zwisających uszu i ich rozmiaru, jest to jedna z ras, która jest podatna na szereg różnego rodzaju zapaleń bakteryjnych tej części ciała. Uszy beagle wymagają dosyć szczególnej pielęgnacji i nieco baczniejszej uwagi. Rzadko spotykaną chorobą u tej rasy jest genetyczna dysplazja stawów. Jako pies typowo myśliwski, lubiący przedzierania się przez zarośla, beagle może mieć też skłonność do szeregu alergii skórnych. Czasami może pojawić się u tej rasy, zwłaszcza u psów młodych, dolegliwość zwana chorobą trzeciej powieki, która wymaga leczenia. Nieleczona może doprowadzić do syndromu suchego oka.

Słodki szczeniak psa Beagle

Szczeniak Beagle

Wady i zalety

Obecnie jest to bardzo popularna rasa psów, także w Polsce. Zajęła nawet czwarte miejsce w eliminacjach na najpopularniejszego psa w USA. W przypadku psów tej rasy, to co dla jednych będzie wadą tych psów, dla innych jest zaletą. Beagle to rasa psów niezwykle energicznych i zdecydowanych, bardzo czujnych i inteligentnych. Są to psy ruchliwe i uwielbiające pogoń po tropie dzikiej zwierzyny. Jest wesoły i żywy, jednak z odrobiną tendencji do włóczęgostwa i opuszczania terenu, na którym zamieszkuje. Po zwiedzeniu okolicy zwykle powraca jednak na swoje terytorium. Jako pies rasy myśliwskiej, beagle posiada bardzo dobrze rozwinięty zmysł węchu. Nie wykazuje zbytniej nerwowości i niczym nie uzasadnionej agresji. Jest to idealna rasa małego psa dla wszystkich osób lubiących aktywny tryb życia i spacery po lesie, polu czy parku. Przebywając w mieszkaniu zachowuje się jak typowy „kanapowiec”, wylegując się i leniąc.

Beagle a dziecko

Beagle jest wesoły i niezmiernie żywy, a przy tym ma niewielkie rozmiary, jest więc idealnym partnerem do zabaw z dziećmi. Jeśli jednak w czasie zabawy pies pochwyci trop zwierzyny, to potrafi wyrwać się z ręki osoby prowadzącej go na smyczy, pozostawić zabawę i gnać przed siebie bez opamiętania w pogoni za tropem. Potrafi tak gonić nawet do kliku kilometrów, przez co łatwo może się zgubić.  Za to jest to pies tolerancyjny i uprzejmy względem dzieci. Niesamowicie ruchliwy pies nastawiony w przyjazny sposób do otoczenia i pozbawiony agresji. Jest to rasa psów pełnych życia i interesujących się w znaczny sposób otoczeniem, w którym mają możliwość przebywania w danej chwili. Beagle nie przepada za życiem w samotności, a wręcz odwrotnie – lubi zabawę i służenie rodzinie, która się nim opiekuje. Tak jak w przypadku każdego psa, jego nastawienie względem dziecka, i tak zależne będzie od ułożenia i wychowania psa z naszej strony.

Inna nazwa: English Beagle

Klasyfikacja FCI – grupa VI, sekcja 1, nr wzorca 161. Podlega próbom pracy.

Kraj pochodzenia: Wielka Brytania

Cena szczeniąt z rodowodem: 1000 - 3500 złotych (źródło: Allegro, Alegratka, Olx, Szczeniaki)

Tagi artykułu:


Zobacz także: