Udostępnij ten artykuł.

Rasa: Boston terrier

Historia

Historia Boston Teriera rozpoczyna się w połowie XIX wieku w Beacon Hil w Bostonie gdzie powstała krzyżówka buldoga angielskiego i nieistniejącego już dziś białego terierra angielskiego. Protoplastą rasy jest pies imieniem JUDGE, który przybył z Europy do Massachussets w 1865 r. oraz suka imieniem GYP. Judge różnił się nieco wyglądem od dzisiejszego bostona; był psem w typie buldoga, a jego waga wynosiła 14 kg. Suczka z kojarzenia Gypa i Judge urodziła Toma i Tobey’ego, którzy zostali uznani za bostony i zaprezentowani w 1878 roku na lokalnej wystawie psów rasowych w Bostonie. W 1891 r. powołano do życia Boston Terrier Club i rozpoczęto starania o rejestrację rasy.
Boston Terrier w niedługim czasie stał się bardzo popularną rasą – ok. 30 lat od uznania rasy bostony stanowiły aż 30 procent wszystkich psów biorących udział w wystawach. Mimo spadku popularności rasy po II wojnie światowej boston pozostał do dnia dzisiejszego jedną z najpopularniejszych amerykańskich ras psów – oficjalną maskotką bostońskiego uniwersytetu, a od 1979 maskotką Stanu Massachusets.
Pierwotnie Boston terriery były wykorzystywane w konkurencjach zręcznościowych, np. przy wyłapywaniu szczurów, oraz w pokazach cyrkowych i filmach, gdzie występowały jako ulubieńcy najmłodszych. Z czasem przysposobiono je do pełnienia funkcji psów do towarzystwa; sprawdzają się również jako psy stróżujące.
 

Młody pies Boston terriera

Młody piesek Boston terriera

Wygląd

Boston terrier to żywy i inteligentny pies, o gładkiej szacie, krótkiej głowie i zwartej budowie ciała. Głowa pozostaje w proporcji do wielkości psa, a jej wyraz wskazuje na wysoki stopień inteligencji. Tułów raczej krótki i zwarty; kończyny mocne i eleganckie, ogon krótki. Żaden element budowy nie przeważa i nie zaburza proporcji. Sprawia wrażenie zdecydowanego, silnego i aktywnego, a równocześnie dystyngowanego; ruchy płynne i pełne wdzięku. Proporcjonalne połączenie maści i białych znaczeń jest szczególnie wyróżniającą cechą doskonałych przedstawicieli rasy. Przy porównaniu osobników obu płci jedyną różnicę stanowi nieco subtelniejsza budowa suk. Długość kończyn harmonizuje z długością tułowia, nadając rasie kwadratową i zwartą sylwetkę. Boston terrier jest psem o mocnej budowie; nie może sprawiać wrażenia ani lekkiego, ani topornego. Czaszka graniasta, płaska na górze, pozbawiona zmarszczek; czoło spadziste. Stop dobrze zaznaczony. Nos czarny i szeroki, z wyraźnie zaznaczoną linią między nozdrzami. Nozdrza rozwarte. Kufa krótka, graniasta, szeroka i głęboka, proporcjonalna w stosunku do czaszki. Pozbawiona zmarszczek. Długość mniejsza niż szerokość czy głębokość, nieprzekraczająca ok. 1/3 długości czaszki. Kufa od stopu do końca nosa – równoległa do sklepienia czaszki. Wargi głęboko zachodzące, ale nie obwisłe; całkowicie zakrywające zęby, gdy pysk jest zamknięty. Szczęka i żuchwa szerokie, kwadratowe, z krótkimi, równymi zębami. Zgryz cęgowy lub lekki przodozgryz, tak aby nadać graniastości kufie. Policzki płaskie.

Szczeniak Boston terriera

Szczeniak Boston terriera

Oczy szeroko rozstawione, duże, okrągłe i ciemne. Osadzone frontalnie; widziane z przodu – zewnętrzne kąciki są w linii policzków. Uszy małe, noszone prosto ku górze; naturalne lub przycięte tak, aby harmonizowały z kształtem głowy. Osadzone możliwie blisko brzegu czaszki. Długość szyi musi nadawać całej sylwetce wrażenie harmonii; nieco łukowata, niesie głowę z wdziękiem i płynnie przechodzi w obręcz barkową. Tułów krótki. Górna linia prosta. Grzbiet na tyle krótki, aby nadać kwadratowy kształt sylwetce. Zad lekko zaokrąglony do nasady ogona. Klatka piersiowa głęboka, dość szeroka, żebra zaokrąglone i zachodzące daleko do lędźwi. Ogon osadzony nisko, krótki, cienki i zwężający się; prosty lub korkociągowaty; noszony poniżej poziomu grzbietu. Kończyny przednie ustawione umiarkowanie szeroko, w przedłużeniu górnego brzegu łopatki. Kończyny o prostym kośćcu. Łopatki ukośnie ustawione ku tyłowi, co umożliwia stylowy chód. Łokcie nie odstają do wewnątrz ani na zewnątrz. Nadgarstki krótkie i mocne. Pierwszy palec można usuwać.

Łapy małe, okrągłe i zwarte; nie skierowane ani do wewnątrz, ani na zewnątrz. Palce wysklepione; krótkie pazury. Uda mocne, dobrze umięśnione i prawidłowo ustawione. Stawy kolanowe o dobrym ukatowaniu. Śródstopie krótkie, nisko nad łapami; nie skierowane ani do wewnątrz, ani na zewnątrz; z wyraźnie ukątowanym stawem skokowym. Tylne łapy małe i zwarte, z krótkimi pazurami. Włos krótki, gładki, lśniący, delikatnej struktury. Umaszczenie pręgowane, focze lub czarne, z białymi znaczeniami. Pręgowana preferowana jedynie wówczas, gdy wszystkie inne cechy są tej samej klasy. Wymaganymi znaczeniami są: biała otoczka na kufie, biała strzałka między oczami, biała pierś.
Rozróżniamy trzy klasy wagowe: poniżej 15 funtów (6.8 kg); 15 funtów i poniżej 20 funtów (6,8 - 9,1 kg); 20 funtów do 25 funtów (9,1 - 11,4 kg).
Wysokość w kłębie dla dorosłych osobników wynosi ok. 40 cm.


  • Boston terrier

  • Boston terrier

  • Boston terrier

Temperament

Pies Boston terrier to wesoły, przyjazny i obdarzony miłym usposobieniem czworonóg, który bardzo mocno przywiązuje się do swojego właściciela. Wymaga dużo uwagi i zainteresowania, dlatego może sprawiać wrażenie natrętnego. Źle znosi przedłużającą się nieobecność domowników – zdecydowanie nie sprawdzi się jako pies dla singli.
Uwielbia ruch i wysiłek fizyczny, jest zawsze pełen werwy i energii do działania. Rozładowanie energii wymaga zapewnienia mu sporej ilości ruchu i ćwiczeń umysłowych. Chętnie aportuje, skacze i na pewno dotrzyma opiekunowi kroku podczas wycieczki rowerowej albo joggingu. Nie potrzebuje dużo przestrzeni, dlatego nadaje się nawet do małego mieszkania. Niewielki wzrost i zdolności adaptacyjne czynią zeń doskonałego towarzysza podróży. Boston terriery odnajdują się w psich sportach i mogą brać udział w kursach posłuszeństwa (PT), obedience, agility czy flyball. Niektóre bostony pełnią funkcje psów terapeutycznych.
Szkolenie nie sprawia większych problemów; psy są chętne do działania i mają ogromną potrzebę, aby zadowolić właścicieli. Jak wszystkie psy potrzebują konsekwentnego wychowania i wczesnej socjalizacji. Pomimo że nie przejawiają skłonności do ucieczek, to w ruchliwych miejscach nie powinno się go puszczać luzem.

Szczeniaki Boston terriera

Szczeniaki Boston terriera

Zdrowie i Pielęgnacja

Krótka szata boston terriera jest łatwa w pielęgnacji. Psy linieją umiarkowanie dwa razy w roku – wiosną i jesienią. Sierść jest drobna i dosyć twarda, dlatego trudno ją sprzątnąć z dywanu czy mebli. W czasie wymiany włosa należy czesać pupila gumowym zgrzebłem bądź szczotką z twardego włosa. Konieczne regularne przycinanie pazurów. Bostony zwykle nie mają skłonności do odkładania się kamienia nazębnego, niemniej zalecane jest regularne czyszczenie zębów.  

W porównaniu z innymi rasami o krótkich kufach bostony nadzwyczaj dobrze znoszą wysokie temperatury. Należy je jednak chronić przed przegrzaniem. W okresie zimowym wskazane zakładanie polarowych ubranek, które chronią przed zimnem i wilgocią. Boston terriery mają bardzo wrażliwe oczy; w rasie często zdarzają się owrzodzenia rogówki, zaćma młodzieńcza oraz jaskra. Duże gałki oczne są narażone na urazy. Do innych typowych przypadłości zaliczamy: wypadające rzepki, aseptyczna martwice główki kości udowej, spondylozę i dysplazję stawów biodrowych. Boston terriery miewają skłonności do alergii, głuchoty, a w starszym wieku do problemów kardiologicznych i chorób nowotworowych.

Suczki Boston terriera

Suczki Boston terriera

Wysokość: Wysokość w kłębie dla dorosłych osobników wynosi ok. 40 cm.

Waga: Rozróżniamy trzy klasy wagowe: poniżej 15 funtów (6.8 kg); 15 funtów i poniżej 20 funtów (6,8 - 9,1 kg); 20 funtów do 25 funtów (9,1 - 11,4 kg).

Umaszczenie: Umaszczenie pręgowane, focze lub czarne, z białymi znaczeniami. Pręgowana preferowana jedynie wówczas, gdy wszystkie inne cechy są tej samej klasy. Wymaganymi znaczeniami są: biała otoczka na kufie, biała strzałka między oczami, biała pierś.

Zdrowie: Boston terriery mają bardzo wrażliwe oczy; w rasie często zdarzają się owrzodzenia rogówki, zaćma młodzieńcza oraz jaskra. Duże gałki oczne są narażone na urazy. Do innych typowych przypadłości zaliczamy: wypadające rzepki, aseptyczna martwice główki kości udowej, spondylozę i dysplazję stawów biodrowych. Boston terriery miewają skłonności do alergii, głuchoty, a w starszym wieku do problemów kardiologicznych i chorób nowotworowych.

Pielęgnacja: Psy mają krótki włos; linieją dwa razy do roku. Pazury powinny być regularnie skracane. Oczy należy przemywać i chronić przed urazami zewnętrznymi.

Rodzina: Psy są bardzo rodzinne i wierne swojemu opiekunowi. Uwielbiają ruch i wysiłek fizyczny. Tolerują dzieci i inne małe zwierzęta. Mogą mieszkać w miastach.

Kraj pochodzenia: Stany Zjednoczone

Inne nazwy: Boston Bull, Boston Bull & Terrier.

Cena szczeniąt Boston terriera waha się od 2000 do 4000 złotych. Źródło (allegro, alegratka, olx)

Klasyfikacja FCI - grupa IX (psy ozdobne i do towarzystwa), sekcja 11 (małe molosowate), nr wzorca 140.

Tagi artykułu:


Zobacz także: