Udostępnij ten artykuł.

Rasa: Bullmastiff

Historia i użytkowość

Bullmastiff, to czworonóg o symetrycznej budowie ciała,  pokazującej wielką siłę, wytrzymałość i czujność. Potężnie zbudowany i mocny. Rasa została opracowana w Anglii przez leśników, którzy chcieli uchronić zwierzynę leśną przed atakami kłusowników.  
Rasa bullmastiffa została wyhodowana w XX wieku na terenie Anglii. Jej bezpośrednim przodkiem jest czworonóg powstały w wyniku krzyżowania buldoga angielskiego z mastifem.  Rasa jest w typie pinczera i została przydzielona do sekcji psów molosowatych w typie dogowatych. Psy nie mają skłonności do pogoni za zwierzyną i samowolnie nie oddalają się od właściciela, dzięki czemu doskonale sprawdzały się jako obrońcy myśliwych na polowaniach. Psy są szybsze i lżejsze od typowych mastiffów, dlatego przydawały się w czasie tropienia kłusowników i określenia lokalizacji martwej zwierzyny. Obecnie większa część populacji pełni funkcje psów obronnych oraz stróżów domostw. Ich odwaga w połączeniu z opanowaniem czyni zeń idealnych opiekunów i stróżów rodziny.

bullmastiff rasa psa

Wygląd

Bullmastiff to czworonóg o symetrycznej budowie ciała  pokazującej wielką siłę, wytrzymałość i czujność; potężnie zbudowany i mocny. Psy osiągają od 63 do 68 centymetrów wysokości w kłębie i od 50 do 59 kilogramów wagi. Suki mierzą  od 61 do 66 centymetrów w kłębie i od 41 do 49 kilogramów wagi.
Oczy są inteligentne, ciemne i mają średnią wielkość. Uszy  przybierają kształt litery V. Czaszka duża i dość szeroka z dobrze rozwiniętymi policzkami. Czoło płaskie, stop umiarkowanie widoczny. Kufa szeroka i głęboka. Jej długość w porównaniu do całej głowy powinna być w przybliżeniu równa 1 do 3. Ciemna kufa jest korzystna. Nos czarny, nozdrza duże i szerokie. Fafle niezbyt obwisłe. Kły duże i szeroko rozstawione. Szyja lekko wysklepiona, średniej długości, bardzo muskularna, niemal równa w obwodzie do czaszki. Górna linia grzbietu prosta i pozioma od kłębu do lędźwi. Ciało kompaktowe, regularnie zbudowane. Klatka piersiowa szeroka i głęboka, żebra dobrze wysklepione i dobrze ustawione między przednimi kończynami. Grzbiet krótki. Ogon wysoko osadzony, mocny u nasady, zwężający się w kierunku stawów skokowych. Łopatki muskularne i lekko opadające. Kończyny przednie proste, o mocnym kośćcu i szeroko rozstawione. Nadgarstki proste, stopy średniej wielkości z okrągłymi palcami; dobrze wysklepione. Kończyny tylne  szerokie, muskularne, z dobrze rozwiniętym udami. Umiarkowane kątowanie w stawach skokowych. Płaszcz krótki i gęsty, dający dobrą ochronę przed warunkami atmosferycznymi. Dopuszczalnymi kolorami umaszczenia są: czerwony, płowy lub pręgowany. Za wyjątkiem niewielkiej białej plamy na piersi białe oznaczenia są niepożądane i uznawane za błąd.  
Chód lekki i wolny.

Pies rasy Bullmastiff

Pies Bullmastiff

Zachowanie i temperament

Bullmastiff nie jest psem dla każdego. Jeżeli nie mamy doświadczenie w prowadzeniu czworonogów i nigdy wcześniej nie szkoliliśmy psa, nie warto decydować się na zakup reprezentanta tej rasy. Psy nie budzą zaufania otoczenia, co wynika prawdopodobnie z trudności w szkoleniu. Jeżeli pies nie jest dobrze uspołeczniony i nie przeszedł rozszerzonego szkolenia z zakresu posłuszeństwa, możemy sprawiać duże problemy wychowawcze i być bardzo agresywny w stosunku do innych zwierząt, i do ludzi.
Bullmastiffy nie są jednak agresywne w stosunku do dzieci. Bardzo szybko przywiązują się do najmłodszych i otaczają je szczególną opieką i miłością. Szkolenie również nie jest szczególnie kłopotliwe, gdyż psy są z natury bardzo inteligentne. Czworonogi doskonale sprawdzają się w roli psów policyjnych i stróżujących.  
Uwaga! W sytuacjach zagrożenia czworonogi mogą wpaść w prawdziwy szał – raczej nie do opanowania. To bez wątpienia spuścizna po mastifie. Silna psychika bullmastiffa powinna być kształtowana od szczenięctwa, dlatego kupowanie dorosłego psa albo podlotka zawsze wiąże się z pewnym ryzykiem.

Bullmastiff doskonale rozumie się z młodymi ludźmi. Jest bardzo energicznym psem i chętnie bawi się na świeżym powietrzu; zawsze gotowy do najdzikszych figli. Mimo swej imponującej, bądź jak rzekliby niektórzy – klocowatej postury – jest nad wyraz zwinny i delikatny w obejściu z ludźmi. Pieszczoty i głaskania są dla niego największą nagrodą. Prawidłowo uspołeczniony czworonóg będzie wspaniałym towarzyszem życia dla każdego myślącego i świadomego jego siły, i potrzeb właściciela.

Zdrowie i pielęgnacja

Statystyki wskazują, że średnia długość życia bullmastfifów wynosi od siedmiu do ośmiu lat. Psy rosną aż do osiągnięcia 42 miesiąca życia. Bullmastiffy mają skłonność do pewnych chorób dziedzicznych w tym: dysplazja stawów biodrowych, dysplazja łokcia, entropia, niedoczynność tarczycy, chłoniaki. U niektórych osobników pojawiają się problemy z  progresywnym zanikiem siatkówki i artretyzmem.

Krótki, twardy włos bullmastiffa gładko przylega do ciała i jest wyjątkowo łatwy w pielęgnacji. W zupełności wystarczy sporadyczne przeczesywanie szczotką – raz na tydzień albo dwa tygodnie. Konieczne regularne czyszczenie oczu, uszu i pyska – bulle potrafią bardzo mocno się ślinić. Po każdym posiłku należy mu przetrzeć pysk czystą szmatką, ponieważ w innym wypadku będzie ciągnął za sobą pasemka śliny i zostawiał mokre ślady zarówno na państwa ubraniu, jak i na wszystkich sprzętach w domu.

Rasa psów Bulmastif

Bullmastiff

A tu kilka wskazówek od właściciela bulmastifa:

Pomimo zapewnień hodowców, że jest super ,prawda o bullmastiffach nie wygląda wcale różowo. W tej rasie nie ma dramatu jak w mastino badz bulldogach, ale do ideału w zdrowiu bardzo daleko. Bullmastiff jedynie z alergia uchodzi za psa zdrowego.

Jak przytrafi sie poważniejszy problem to te 2 tysiące zostawisz w klinice wet w 2 tygodnie. Przerabiałem to 2 razy bo miałem 2 bullmastiffy.

Jeśli chcesz bullmastiffa, ale żeby nie puścił Cie z torbami, to daj sobie miesiąc czasu na analizę w jakich hodowlach są jakie psy, jakie dają potomstwo, jak długo żyją psy z tych linii, jakie i ile zdarzają sie choroby itp. Jedynie na opiniach hodowcó1)w bazować nie wolno, ponieważ każdorazowo dowiesz się, że jest doskonale, a co wyszło nie tak – zamiata sie pod dywan.
Ale musisz sie niestety nastawić na to, że jeśli znajdziesz dobrego szczeniaka po naprawdę wartościowych psach, gdzie jest tez niski stopień inbredu - szykuj ze 4 tyś. Jeśli pies będzie miał dobre zdrowie, szybko sie koszta zwrócą.

Utrzymywanie psa chorego bądź alergicznego to jest spora kasa, 500 zł w górę na miesiąc.

Bullmastiff pręgowany

Bullmastiff pręgowany

Wysokość: Psy osiągają od 63 do 68 centymetrów wysokości w kłębie. Suki mierzą  od 61 do 66 centymetrów w kłębie.

Waga: Psy ważą średnio od 50 do 59 kilogramów wagi. Suki ważą od 41 do 49 kilogramów wagi.

Umaszczenie: Dopuszczalnymi kolorami umaszczenia są: czerwony, płowy lub pręgowany. Za wyjątkiem niewielkiej białej plamy na piersi białe oznaczenia są niepożądane i uznawane za błąd.  

Pielęgnacja: Wystarczy okazjonalne przeczesywanie włosa.

Zdrowie: Bullmastiffy mają skłonność do pewnych chorób dziedzicznych w tym: dysplazja stawów biodrowych, dysplazja łokcia, entropia, niedoczynność tarczycy, chłoniaki. U niektórych osobników pojawiają się problemy z  progresywnym zanikiem siatkówki i artretyzmem.

Rodzina: Czworonogi mogą być trudne w ułożeniu, dlatego wymagają konsekwentnego prowadzenia i wczesnej socjalizacji. Nie są agresywne w stosunku do dzieci. Mogą sprawiać problemy w czasie kontaktów z innymi psami.

Kraj pochodzenia: Anglia

Cena szczeniąt z rodowodem 1800 - 4000 złotych. Źródło (allegro, alegratka)

Klasyfikacja FCI - grupa II, sekcja 2.1 (Molosy typu mastyfa), nr wzorca 157. Nie podlega próbom pracy.

Tagi artykułu: