Udostępnij ten artykuł.

Choroby pasożytnicze psów

Do jednej z bardziej kłopotliwych i niebezpiecznych chorób pasożytniczych psów jest babeszjoza psów zwana inaczej piroplazmozą. Choroba jest przenoszona przez kleszcze i dotyka sporej części zwierząt. Skutkiem ataku kleszcza jest zniszczenie znacznej części czerwonych krwinek, anemia, silne zaburzenia pracy układu krążenia, a nawet żółtaczka. Właściciele mogą zapobiec spustoszeniu organizmu zwierzęcia, jeżeli w porę wykryją objawy choroby. Do najczęstszych objawów piroplazmozy zaliczamy apatię, brak apetytu, który objawia się zarówno niechęcią do spożywania pokarmów jak i picia, powiększenie węzłów chłonnych, bardzo wysoką gorączkę dochodzącą niekiedy do 41 stopni Celsjusza, wymioty i biegunkę (zwierzę może wymiotować krwią), problemy z oddawaniem kału i moczu, a także niewydolność oddechową. Choroba ma bardzo gwałtowny przebieg i z tego względu interwencja weterynarza winna mieć miejsce tuż po stwierdzeniu nieprawidłowości w funkcjonowaniu organizmu zwierzęcia. Leczenie jest zależne od fazy choroby, niemniej na wcześniejszym etapie aplikuje się psu specjalny płyn pierwotniakobójczy. W dalszych fazach niezbędna jest antybiotykoterapia, albo płynoterapia.

Niezwykle groźną i nie do końca zbadaną chorobą dotykającą czworonogów jest bruceloza. U samców choroba ta prowadzi do zaburzeń pracy jąder i zapalenia najądrzy. Suki zaś mają trudności z zajściem w ciążę i może dochodzić do poronień płodu. Choroba może prowadzić do niepłodności zwierząt. Nosiciele pasożytów mogą je rozsiewać drogą kropelkową i zarażać inne osobniki. Proces leczenia jest bardzo żmudny i nie zawsze przynosi oczekiwane efekty.

Najczęściej spotykanymi pasożytami wewnętrznymi u psów są:

  • glisty,
  • tasiemce i
  • lamblie.

Obecność lamblii wywołuje chorobą zwaną lambliozą. Lamblioza skutkuje utratą wagi i odwodnieniem organizmu. Leczenie polega na poddawaniu psów antybiotykoterapii. Glista psia umiejscawia się zaś w jelicie cienkim zwierzęcia i przemieszcza się poprzez naczynia krwionośne od poszczególnych części układu pokarmowego. W krótkim czasie zostaje zaatakowany cały organizm zwierzęcia. Do głównych objawów choroby wywołanej istnieniem glisty psiej zaliczamy biegunkę, markotność zwierzęcia, apatię i jadłowstręt. Psy są poddawane antybiotykoterapii.

Bąblownica jest chorobą wywołaną przez tasiemce i dotyka głównie psów. Człowiek jest narażony na zakażenie tasiemcem przez kontakt z psem, bądź spożywanie produktów niepewnego pochodzenia. Psy mogą zarazić się tasiemcem w kontakcie z innymi zwierzętami, głównie szczurami i gryzoniami. Równie często dochodzi do zakażeń w trakcie spacerów; psy mają naturalną tendencję do jedzenia i wąchania wszystkiego, co leży na ich drodze. Właściciele muszą pamiętać o regularnym  odrobaczaniu zwierzęcia, gdyż może to znacznie zmniejszyć ryzyko powstawania chorób pasożytniczych. Bąblownica może prowadzić do uszkodzenia układu nerwowego zwierzęcia i powstawaniu torbieli. Pękniecie torbieli jest fatalne w skutkach, gdyż powoduje rozsianie pasożyta po całym organizmie i zainfekowanie zdrowych tkanek. Torbiel jest zazwyczaj usytuowana w żołądku i wątrobie zwierzęcia. Leczenie odbywa się na dwa sposoby; pierwszym z nich jest przekłuwanie i oczyszczanie torbieli, drugim metoda antybiotykowa.

Świerzb jest poważnym schorzeniem skórnym wywołanym przez świerzbowca. Przebieg choroby może być bardzo powolny i charakteryzuje się drążeniem przez pasożyty świerzbowca małych tuneli w warstwie rogowej naskórka. Świerzbowiec składa tam jaja, które później rozchodzą się po całym ciele psa i doprowadzają do postępującej degradacji naskórka. Leczenie odbywa się przy użyciu odpowiednich maści i stosowaniu się do zasad higieny. W ciężkich przypadkach wykorzystuje się antybiotykoterapię.

Nużyca to kolejna choroba skórna, dotykająca zarówno zwierzęta jak i ludzi. Pasożyty wywołujące chorobę występują na sierści większości dorosłych zwierząt, niemniej tylko w niektórych wypadkach inwazja pasożytów przebiega w objawowy sposób. Jeśli zobaczymy, że na ciele naszego czworonoga występują krosty, bądź skóra się łuszczy, warto udać się z tym problemem do weterynarza. Leczenie obejmuje antybiotykoterapię i musi być konsultowane z lekarzem.

Do chorób pasożytniczych psów zaliczamy również podrażnienia wywołane obecności pcheł i wszy. Pchły mogą być bardzo groźne dla psów, gdyż przenoszą wirusy i choroby zakaźne. Leczenie polega na stosowaniu odpowiednich preparatów i szamponów przeciwpchelnych.

Kampylobakterioza to często spotykana choroba pasożytnicza dotykająca koty i psy. Choroba przebiega zazwyczaj w gwałtowny sposób. Zwierzęta są markotne, nie mają apetytu i cierpią z powodu bólu jelit. Szybka reakcja gwarantuje szybkie wyzdrowienie- hospitalizacja nie trwa dłużej niż kilka dni. Aby ustrzec się przed kampylobakteriozą należy kontrolować mięso i wodę, które podajemy zwierzęciu. Choroba dotyka również ludzi- aby się przed nią uchronić należy często myć ręce i wystrzegać się jedzenia surowych produktów.

Wścieklizna jest niezwykle niebezpieczną chorobą dotykającą ludzi i zwierząt. Prawie w każdym przypadku kończy się śmiercią zarażonego. Istnieje wiele dróg szerzenia choroby; pierwszą z nich jest kontakt z dzikimi zwierzętami takimi jak borsuki, lisy i nietoperze. Rzadziej dochodzi do zakażeń laboratoryjnych. Mają one z reguły łagodniejszy przebieg i istnieje znaczna szansa na pokonanie choroby. Objawy tej choroby są początkowo trudne do zdiagnozowania. Kilka do kilkunastu dni po ugryzieniu zwierzęta zaczynają gorączkować, pojawia się wodowstręt (czyli mimowolny skurcz mięśni twarzy na widok wody), apatia, senność i duża wrażliwość na światło. Pies staje się również agresywny i nie dopuszcza do siebie nawet właściciela. Leczenie jest bardzo bolesne i nie zawsze skuteczne. Polega na zadaniu serii zastrzyków z antytoksynami i izolacji chorego zwierzęcia. Niestety, w większości wypadków zwierzę należy uśpić.
 

Tagi artykułu: