Udostępnij ten artykuł.

Rasa: Eurasier

Historia

Eurasier to bardzo młoda rasa, której nazwa nawiązuje do pochodzenia psów wykorzystywanych do jej stworzenia – chow chowa, szpica wilczego oraz samojeda. Początkowo hodowla była ograniczona do chowa i szpica, przez co rasa zyskała przydomek „wilczego chowa”. Aktualna nazwa obowiązuje od 1973 roku.
Głównym celem przyświecającym hodowcom było stworzenie psa łatwego w wyszkoleniu i wychowaniu, ale niezbyt przyjaźnie nastawionego do obcych. Po szpicach i samojedach psy miały odziedziczyć inteligencję i przyjacielskie usposobienie, zaś po chow chow – zmysł stróża.

Wygląd

Eurasier to dobrze zbudowany, średniej wielkości pies w typie szpica o harmonijnej sylwetce. Długość szaty powinna pozwalać dostrzec proporcje tułowia. Długość grzbietu przekracza nieco wysokość w kłębie, co oznacza, że sylwetka psa wpisuje się w kształt prostokąta. Długość kufy jest niemal identyczna z długością okolicy mózgoczaszki. Głowa harmonijna. Czaszka nieprzesadnie szeroka. Kształt głowy z góry i profilu – klinowaty. Grzbiet nosa i czaszka – równoległe. Czoło płaskie z wyraźną bruzdą czołową. Dobrze zaznaczona potylica. Stop ledwie zaznaczony. Nos średniej wielkości; lustro nosa o czarnej pigmentacji. Kufa ani zbyt toporna, ani zbyt spiczasta; zwężająca się ku nosowi. Grzbiet nosa prosty, żuchwa także prosta. Krawędzie warg napięte, o czarnej pigmentacji. Szczęka i żuchwa mocne; szerokie zęby żuchwy. Mocne, pełne uzębienie (42 zęby, zgodnie z wzorem zębowym). Zgryz nożycowy lub cęgowy. Górne siekacze przylegają ściśle do przedniej krawędzi dolnych siekaczy albo stykają się z nimi. Zęby przedtrzonowe i trzonowe osadzone w jednej linii, bez luk. Wszystkie zęby znajdują się w pionowej pozycji względem szczęki i żuchwy.

Rasa psów Eurasier

Pies Eurasier

Policzki nieznacznie zaakcentowane. Oczy ciemne, średniej wielkości, ani przesadnie głęboko osadzone,ani też wyłupiaste. Szpara powiekowa nieco ukośna. Obwódki oczu o czarnej pigmentacji; ściśle przylegające. Uszy rozstawione mniej więcej na szerokość nasady ucha; średniej wielkości, trójkątne i stojące, z lekko zaokrąglonymi koniuszkami. Koniuszki uszu i środek stopu powinny tworzyć niemal trójkąt równoboczny. Szyja średniej długości, harmonizująca z wyglądem ogólnym, dobrze umięśniona. Skóra na gardle ściśle przylegająca. Płynnie połączona z mocnym tułowiem. Grzbiet dość długi. Kłąb dobrze zaznaczony. Grzbiet stabilny i prosty. Bardzo dobrze umięśniony. Lędźwie dobrej długości i szerokości; bardzo dobrze umięśnione. Zad prosty, szeroki i mocny. Klatka piersiowa sięgająca łokci, z owalnie wysklepionymi żebrami. Przedpiersie dobrze rozwinięte, choć nieprzesadnie zaznaczone. Mostek długi. Dolna linia brzucha lekko podciągnięta. Ogon prosty u nasady, okrągły i mocny, dobrej grubości, zwężający się ku końcowi. Włos krzaczasty, noszony pochylony do przodu nad grzbietem, zawinięty nieco na bok lub zwinięty. Kiedy zwisa, sięga stawu skokowego. Kończyny przednie widziane z przodu – ustawione prosto i równolegle, widziane z boku – umiarkowanie kątowane. Ramię i przedramię niemal równej długości. Łopatki dobrze umięśnione, ustawione nieco ukośnie. Ramię średniej długości; dobrze umięśnione.

Szczeniak Eurasiera

Szczeniak Eurasiera

Łokcie blisko klatki piersiowej. Przedramię średniej długości; dobrze umięśnione. Nadgarstek mocny. Śródręcze średniej długości; widziane z przodu – stosunkowo proste; widziane z boku – lekko nachylone do przodu. Przednie łapy owalne; zwarte. Palce tylko umiarkowanie wysklepione. Pazury mocne o ciemnej pigmentacji. Opuszki mocne, dobrze wykształcone, o czarnej pigmentacji. Gęsty włos między opuszkami. Kończyn tylne widziane z tyłu – ustawione prosto i równolegle, widziane z boku – umiarkowanie kątowane. Udo i podudzie niemal równej długości. Miednica nieco ukośna. Udo średniej długości, z silnymi mięśniami. Kolano mocne. Podudzie średniej długości; dobrze umięśnione. Staw skokowy stabilny; ani odstający, ani ustawiony podsiebnie.

Śródstopie dobrej długości i szerokości; widziane z boku – pionowe. Tylne łapy jak w przednich kończynach. Skóra napięta i pigmentowana. Na całym tułowiu występuje gęste podszycie i średniej długości, luźno leżący włos okrywowy. Krótki włos na kufie, twarzoczaszce, uszach oraz przedzie kończyn. Ogon, tył przednich (pióra) oraz tylnych nóg (portki) – okryte długim włosem. Szata na szyi nieznacznie dłuższa, niż na tułowiu; nie tworzy grzywy. Wszystkie kolory oraz kombinacje kolorów – dopuszczalne oprócz koloru czysto białego, białych łat oraz koloru wątrobianego.
Dorosłe psy mierzą od 52 do 60 cm wysokości w kłębie. Suki są mniejsze i mierzą od 48 do 56 cm. Psy ważą średnio od 23 do 32 kg. Suki – od 18 do 26 kg.


  • Eurasier

  • Eurasier

  • Eurasier

Temperament

Eurasier to pewny siebie, spokojny i zrównoważony czworonóg. Jest bardzo czujny, uważny i inteligentny, silnie przywiązany do rodziny, w stosunku do obcych nieufny lecz nigdy agresywny. Nie jest także hałaśliwy, nie szczeka bez powodu. Psy Eurasiery nie posiadają instynktu łowieckiego. Wymagają odpowiedzialnego i konsekwentnego szkolenia, które pozwoli w pełni rozwinąć pożądanego cechy.
Eurasiery uwielbiają towarzystwo dzieci i są obdarzone pogodną naturą, dzięki czemu doskonale dogadują się z najmłodszymi.
Mają spore zapotrzebowanie na ruch – przynajmniej jeden spacer w ciągu dnia powinien być dłuższy i trwać ok. godziny. Dobrze się czują w psich sportach takich jak canicros, czy agility.

Zdrowie i Pielęgnacja

Jednym z podstawowych celów hodowlanych przyświecających hodowcom było uzyskanie psów zdrowych i odpornych, co w dużym stopniu się to udało. Niestety, ze względu na niewielką pulę genetyczną rasy, pewne choroby występują częściej niż przeciętnie. Aktualnie największym problemem w hodowli eurasierów jest wrodzone zwichniecie rzepki kolanowej. Niekiedy pojawiają się także problemy dysplastyczne, niedoczynność tarczycy, entropion i ektropium.

Pielęgnacja sierści Eurasiera powinna być podobna jak u szpiców, gdyż ma zbliżoną strukturę. Co najważniejsze czeszemy psa pod włos i dopiero gdy jest rozczesany, porządkujemy go kilkoma ruchami szczotki z włosem. Psy mają bardzo gęsty podszerstek, dlatego po kąpieli należy go dokładnie rozczesać zanim całkowicie wyschnie. Podszerstek się wówczas uniesie i nabierze lekkości.

Pies rasy Eurasier

Eurasier

Wysokość: Dorosłe psy mierzą od 52 do 60 cm wysokości w kłębie. Suki są mniejsze i mierzą od 48 do 56 cm.

Waga: Psy ważą średnio od 23 do 32 kg. Suki – od 18 do 26 kg.

Umaszczenie: Wszystkie kolory oraz kombinacje kolorów – dopuszczalne oprócz koloru czysto białego, białych łat oraz koloru wątrobianego.

Zdrowie: Aktualnie największym problemem w hodowli eurasierów jest wrodzone zwichniecie rzepki kolanowej. Niekiedy pojawiają się także problemy dysplastyczne, niedoczynność tarczycy, entropion i ektropium.

Pielęgnacja: Pielęgnacja sierści powinna być podobna jak u szpiców.

Rodzina: Eurasier to pewny siebie, spokojny, zrównoważony pies o wysokim progu pobudliwości. Bardzo mocno przywiązany do swej rodziny. Uwielbia dzieci i ma spore zapotrzebowanie na ruch.

Inne nazwy: Eurasian, Eurasian Dog.

Cena szczeniąt z rodowodem to koszt 3000 złotych. Źródło (Allegro, Alegratka).

Klasyfikacja FCI - grupa V, sekcja 5, nr wzorca 291. Nie podlega próbom pracy.

Tagi artykułu:


Zobacz także: