Udostępnij ten artykuł.

Lęk separacyjny u psa

Trudności wychowawcze psów - Lęk separacyjny  u psa jest bardzo częstym problemem dotykającym zwierzęta, które przebywały dłuższy czas w schronisku, bądź były bite i źle traktowane w okresie szczenięcym. Lęk przed odosobnieniem dotyka również zwierząt, które w wieku szczenięcym wytworzyły zbyt silną więź z właścicielem i zaczęły traktować go niemalże jak biologiczną matkę.

Większość szczeniąt zostaje oderwana od swoich matek w pierwszych tygodniach życia, a więc w chwili kiedy nie są w pełni samodzielne i odpowiedzialne za swoje czyny. W związku z tym cała miłość i zaufanie zostają skierowane w stronę właściciela i on też realizuje wszelkie potrzeby psa. Jeżeli jednak w porę nie wyznaczy mu granicy i nie wskaże, jakie jest jego miejsce w stadzie, może doprowadzić do niezdrowej sytuacji.

Spanie z psem w jednym łóżku, dzielenie przestrzeni prywatnej, wprowadzanie do wszystkich pomieszczeń mogą stać się podstawami do wytworzenia w psie lęku separacyjnego.

Część psów odczuwa bardzo silne emocje związane z rozłąką z właścicielem i w związku z tym musi je we właściwy dla siebie sposób rozładować. Niektóre zwierzęta wyją, inne skamlą, szczekają, drapią pazurami w drzwi, a jeszcze inne demolują mieszkanie i załatwiają się w domu. W takich sytuacjach trudno zachować zimną krew i powstrzymać się od krzyku i nałożenia kary na psa. Niemniej jednak, wszelkie akty złości wymierzone w stronę pupila będą miały z całą pewnością odwrotny skutek i wywołają reakcje stresowe, które sprowokują dalsze szkody i napędzą spiralę negatywnych zachowań.

Niszczenie mebli, gryzienie przedmiotów i rozpaczliwe rozrzucanie zabawek nie stanowią aktu bezmyślnego wandalizmu. Stworzenie szuka śladów zapachu swojego właściciela i rzeczy, które przypominają mu chwile spędzone wspólnie z panem. Oddawanie moczu i kału są wynikową głębokiego stresu, jaki przeżywa nasz pupil. Pies w dużej mierze nie zdaje sobie sprawy, że załatwia się w domu i czyni tym samym wielkie szkody. W skrajnych przypadkach lęku separacyjnego psy doprowadzają do samookaleczania ciała i wymiotów. Jest to nie tylko kłopotliwe dla właściciela, ale przede wszystkim groźne dla zdrowia i życia psa. W niektórych wypadkach może dojść do poważnych okaleczeń i uszkodzeń ciała w żadnym wypadku nie powinno się więc tego bagatelizować.

Lęk separacyjny u psa - terapia

Elementem kluczowym dla wyleczenia psa z lęku przed samotnością jest prawidłowa postawa właściciela w chwili powrotu do domu. Karanie, bicie czy ruganie psa może przynieść efekt odwrotny do zamierzonego. Pomimo, że w pierwszej chwili po naszym ataku pies kuli uszy po sobie i sprawia wrażenie skruszonego, wcale nie znaczy, że rozumie swój błąd i więcej go nie powtórzy. Zaznaczamy po raz kolejny psy nie mają moralności i nie są w stanie analizować swoich błędów i przeoczeń, więc wszelkie nagany nie poskutkują pozytywnymi zachowaniami w przyszłości. Wręcz przeciwnie pies skojarzy powrót właściciela do domu z czymś nieprzyjemnym i jego doznania związane z lękiem separacyjnym staną się podwójnie dokuczliwie.

Terapia lęku separacyjnego u psa jest bez wątpienia procesem długim i żmudnym. Wymaga od właściciela pełnego zaangażowania i cierpliwości nic niestety nie przychodzi łatwo.


  • Zabawa psów

  • Po spacerze

Uniezależnienie i pewne odłączenie psa od pana mogą rodzić falę sprzeciwów i demonstracyjnych ataków. Niemniej jednak efekty są warte każdego poświęcenia i prowadzą do znacznego podniesienia komfortu życia. Najważniejszą sprawą jest nauczenie psa spania w swoim łóżeczku i przebywania w osobnym pomieszczeniu. W ciągu dnia nie powinniśmy przebywać każdej wolnej chwili z pupilem. Pies powinien nauczyć się spędzać czas samotnie i samemu organizować sobie zabawy. Nie oznacza to jednak, że mamy popadać w skrajności zabawy i pieszczoty utrwalają związek uczuciowy pomiędzy panem a psem. Niemniej jednak kiedy widzimy, że pies staje się nachalny i zbytnio nas absorbuje, należy przerwać zabawy i pozwolić psu ochłonąć. Dobrym ćwiczeniem jest również zamykanie się w łazience i przebywanie w niej kilka minut. Pies musi zrozumieć, że właściciel nie chce go zostawić na zawsze, a wszelkiego rodzaju wyjścia stanowią nieodłączny element życia. Po jakimś czasie zwierzę powinno zrozumieć, że chwilowe odosobnienie jest zjawiskiem całkowicie naturalnym i w żadnym wypadku nie rzutuje na kontakty z właścicielem.

Wszelkie wyjścia i powroty powinny odbywać się możliwie w jak najspokojniejszej atmosferze. Nie pozwalajmy psu rzucać się na nas, lizać po twarzy i szaleć wprowadzone w stan pobudzenia zwierzę może zachowywać się nielogicznie, cierpieć i traktować pożegnanie jako stałą rozłąkę. Na pocieszenie warto zostawić mu zabawki, które być może odwrócą jego uwagę i zajmą na jakiś czas. Ważne, aby tuż po powrocie do domu zabrać zwierzęciu zabawki. W ten sposób pokażemy mu, że zabawki są przeznaczone jedynie na czas osamotnienia i służą jako swoisty substytut zabawy z właścicielem. Jeżeli przyzwyczaimy psa do wyżej pokazanego mechanizmu możemy spodziewać się, że rozłąki staną się mniej dokuczliwe i nie będą sprawiały naszemu zwierzęciu takiej przykrości.

Za każdym razem, kiedy planujemy zostawić psa w domu na dłuższy czas, należy wcześniej wyprowadzić go na długi spacer. Wchodzą tu w grę nie tylko względy fizyczne, ale przede wszystkim psychiczne. Pies będzie z całą pewnością zmęczony harcami, biegami, co może spowodować, że po naszym wyjściu po prostu zaśnie i nie spowoduje zniszczeń. Wszelkie pozytywne zachowania zwierzęcia, w tym grzeczne pozostawanie w domu, powinny być w odpowiedni sposób nagradzane. W żadnym wypadku nie możemy terroryzować psa i wykazywać niezrozumienie dla jego potrzeb i działań. Jedynie pozytywne metody szkoleniowe mogą przynieść owocny skutek i sprawić, że pies zastosuje się do naszych poleceń. Jeżeli sami nie jesteśmy w stanie poradzić sobie z lękiem separacyjnym u psa, warto skonsultować się z behawiorystą, bądź wysłać psa na specjalistyczne szkolenie pod okiem trenera i psiego psychologa.

Terapia separacyjna odbywa się zazwyczaj przy pomocy psiego psychologa, bądź behawiorysty. Jeśli lęk przed odosobnieniem jest bardzo silny, często podaje się psu środki farmakologiczne, które działająca zasadzie uspokajaczy.

Tagi artykułu:


Zobacz także: