Udostępnij ten artykuł.

Rasa: Lhasa apso

Historia

Lhasa apso to stara tybetańska rasa psa hodowana niegdyś w pałacach i himalajskich klasztorach. W swoim rodzimych stronach bywa nazywana „lago kyi”, co w tłumaczeniu miałoby oznaczać „podręcznego psa”. Inną, równie często spotykaną nazwą psów, jest „apso seng kyi”, czyli ‘pies z rykiem lwa’.
Głównym zadaniem Lhasa było budzenie i zawiadamianie dużych, groźnych mastifów przed zbliżającym się niebezpieczeństwem; bardzo często ostrzegały także swoich opiekunów przed zejściami lawin. Osoba, która otrzymała Lhasa, miała niebywałe szczęście; Tybetańczycy uznawali bowiem, że psy są święte, dlatego niemożliwe było ich odkupienie od zakonu.
Pierwsze egzemplarze Lhasa apso miały trafić na kontynent europejski przed II wojną światową za pośrednictwem jednego z brytyjskich pułkowników; w tym samym czasie parka została przewieziona na kontynent amerykański jako osobliwy prezent od samego Dalaj Lamy dla państwa Cuttings. Do naszego kraju pierwsze Lhasa apso dotarły dopiero w 1983 roku.

Pies rasy Lhasa apso

Pies rasy Lhasa apso

Wygląd

Lhasa Apso to harmonijny, krzepki, obficie, ale nie przesadnie owłosiony czworonóg, którego długość tułowia od stawu barkowego do guza siedzeniowego jest większa od wysokości w kłębie. Głowa jest obficie owłosiona, włos opada na oczy, ale nie przeszkadza  w widzeniu; wąsy i broda bujne. Czaszka umiarkowanie wąska, zwężająca się za oczami; nie całkiem płaska, ale i nie wypukła czy jabłkowata. Stop średnio zaznaczony. Nos czarny. Kufa ok. 4 cm, nigdy graniasta; długość od końca nosa do stopu wynosi ok. 1/3 całkowitej długości głowy. Profil prosty. Grzbiet kufy również prosty. Górne siekacze tuż za dolnymi tworzą odwrócony zgryz nożycowy (ścisły przodozgryz). Siekacze rozstawione w szerokiej i tak prostej linii, jak to tylko możliwe. Pełne uzębienie pożądane. Oczy ciemne, średniej wielkości, osadzone z przodu czaszki, owalnego kształtu, niezbyt duże, ani wyłupiaste; nie małe i nie zapadnięte. Białkówki niewidoczne ani pod, ani nad tęczówką. Uszy wiszące, obficie owłosione. Szyja wygięta  i silna. Tułów harmonijny i zwarty. Grzbiet prosty. Lędźwie mocne. Żebra zachodzące daleko do tyłu. Ogon osadzony wysoko, noszony nad grzbietem, ale nie skręcony w kółko; często z załamaniem na końcu. Dobrze owłosiony.

Łopatki dobrze kątowane. Kończyny proste obficie owłosione. Łapy okrągłego kształtu, kocie, o mocnych opuszkach, obficie owłosione. Kończyny tylne dobrze rozwinięte i umięśnione, obficie owłosione. Dobre kątowanie. Śródstopie widziane z tyłu – równoległe i ustawione niezbyt blisko siebie. Łapy okrągłe, kocie, o mocnych opuszkach. Obficie owłosione. Włos okrywowy długi, ciężki, prosty, twardy, nie wełnisty, nie jedwabisty. Umiarkowany podszerstek. Obfitość włosa nie może nigdy przeszkadzać w ruchu. Dopuszczalnymi typami umaszczenia są: złoty, piaskowy, miodowy, ciemnoszary, łupkowy, dymny, łaciaty, czarny, biały lub brązowawy.
Idealna wysokość w kłębie dla dorosłych samców wynosi 25 cm; suki nieco mniejsze. Psy ważą od 6 do 7 kg.


  • Lhasa apso

  • Lhasa apso

  • Lhasa apso

Pielęgnacja

Długi włos u psa wymaga regularnej pielęgnacji. Do czesania wykorzystujemy szczotki druciane o długich igłach bez kulek i średnio twardej poduszeczce, szczotki z naturalnego włosia z dzika oraz metalowy grzebień o mieszanym rozstawie zębów do rozczesywania skołtunionej sierści. Przed czesaniem spryskujemy włos balsamem, który chroni go przed zniszczeniem.  Do kąpieli używamy szamponów i odżywek dla psów długowłosych. Jako że włos nie może być zbyt miękki, rezygnujemy zupełnie z odżywek, które posiadają właściwości zmiękczające. Częstotliwość kąpieli nie jest stała – zaleca się jednak „pranie” pupila co dwa-trzy tygodnie.
Jak kąpać Lhasa apso? Po zmoczeniu włosa ciepłą wodą nanosimy odpowiednią ilość szamponu i dokładnie spieniamy kosmetyk; zachowujemy przy tym szczególną ostrożność , a łeb psa w czasie spłukiwania podnosimy lekko do góry. Czynność powtarzamy dwukrotnie. Po kąpieli odżywkę wczesujemy grzebieniem, a następnie spłukujemy, odsączamy z wody i wycieramy ręcznikiem. Niektórzy właściciele, chcąc podkreślić naturalny wygląd włosa pupila, dodatkowo traktują go jedwabiem.  W czasie suszenia przeczesujemy szatę – pasmo po paśmie – drucianą szczotką. Włos na łapkach przycinamy średnio co półtora miesiąca.

Trzy psy rasy Lhasa apso

Psy Lhasa apso

Zdrowie

Lhasa Apso to rasa długowieczna; niektóre osobniki potrafią dożyć swoich 18. urodzin! Psy są generalnie zdrowe, a ich jedynym słabym punktem są oczy. Łzawienie to cecha rasy, dlatego opiekunowie muszą przywyknąć do konieczności i starannego zmywania ślad łez na pyszczku. Okazjonalnie dobrze jest przemyć oczy Lhasa apso płynem do oczu lub zakropić mu je do kącika oka.

Temperament

Psy są z natury spokojne, czujne i bardzo przywiązane do człowieka. Niestety, bywają też dość samodzielne i niezależne, przez co opiekun może mieć pewne problemy z ich wyszkoleniem.
Lhasa apso nie mają ogromnego zapotrzebowania na ruch, ale za to bardzo lubią długie i niespieszne spacery po parku – najlepiej z dala od hałasu. Nie przepadają za obcymi i wszelkie zmiany w otoczeniu przyjmują z dużą niechęcią. Mają nieco koci charakter i nie są bardzo wylewne w okazywaniu uczuć. Wymagają łagodnego traktowania – jedynie wówczas odpłacą się sympatią. Źle znoszą kary słowne i absolutnie nie reagują na szkolenie z wykorzystaniem metod agresywnych.

Lhasa apso lubi starsze dzieci, które okażą mu szacunek i będą delikatne w obejściu. Zupełnie nie sprawdzą się w rodzinach z bardzo małymi dziećmi – zupełnie nie mają do nich cierpliwości.

Suczka Bella rasy Lhasa apso

Suczka Lhasa apso

Wysokość: Idealna wysokość w kłębie dla dorosłych samców wynosi 25 cm; suki nieco mniejsze.

Waga: Psy ważą od 6 do 7 kg.

Umaszczenie: Dopuszczalnymi typami umaszczenia są: złoty, piaskowy, miodowy, ciemnoszary, łupkowy, dymny, łaciaty, czarny, biały lub brązowawy.

Zdrowie: Rasa jest generalnie zdrowa. Jedynym słabym punktem są oczy, które wymagają regularnego przemywania.

Pielęgnacja: Długi włos u psa Lhasa apso wymaga regularnej pielęgnacji. Do czesania wykorzystujemy szczotki druciane o długich igłach bez kulek i średnio twardej poduszeczce, szczotki z naturalnego włosia z dzika oraz metalowy grzebień o mieszanym rozstawie zębów do rozczesywania skołtunionej sierści. Do kąpieli używamy szamponów i odżywek dla psów długowłosych. Włos na łapkach przycinamy średnio co półtora miesiąca.

Rodzina: Psy są bardzo samodzielne i niezależne, mają nieco kocią naturę. Nieufne wobec obcych, bezgranicznie zakochane w swoim opiekunie. Nie lubią zmian. Tolerują dzieci, ale jedynie starsze. Nie są szczególnie aktywne, wystarczy im jeden dłuższy, niespieszny spacer w ciągu dnia.

Cena szczeniąt z rodowodem 1300 - 2500 złotych Źródło (allegro,alegratka, olx)

Klasyfikacja FCI - grupa IX, sekcja 5, nr wzorca 227. Nie podlega próbom pracy.

Tagi artykułu: