Rasa: Mops

Trudno jest w jednoznaczny sposób stwierdzić skąd przybyły na tereny Europy dzisiejsze Mopsy. Znaczna ilość badaczy i hodowców tej rasy, za jedną z bardziej wiarygodnych teorii przyjmuje, iż psy te pochodzą z terenów Chin, gdzie najprawdopodobniej były one już znane za czasów Konfucjusza. Dowiedzieć się o tym mielibyśmy miedzy innymi z licznych opisów miniaturowego psa ze skróconym pyszczkiem, który był z ogromną chęcią i sporym entuzjazmem wożony przez ówczesnych dworzan chińskich na polowania.

Na tereny naszego kontynentu miałyby one trafić wraz z otwarciem i rozwojem szlaku jedwabnego, poprzez prowadzoną na tej drodze wymianę handlową, w której to mogły zostać także przywiezione Mopsy. Inna nieco mniej popularna teoria mówi o jego holenderskim pochodzeniu od mastifa. Nieco bardziej znana historia tego psa w Europie staje się dopiero w 1425 roku za sprawą obrazu malarza włoskiego pochodzenia, który to uwiecznił tego uroczego pieska na jednym ze swych płócien.

Faktem jest, że za europejską stolicę mopsika uznaje się w dniu dzisiejszym Holandię stało się to za sprawą jednego z książąt holenderskich, któremu to mały mopsik poprzez wszczęcie alarmu uratował życie. Po dotarciu na tereny Anglii Mops cieszył się szczególnymi względami Jerzego III, gdzie został uwieczniony wraz z królem na jednym z jego portretów oraz u królowej Wiktorii, gdzie był stałym i jednym z ulubionych bywalców pośród całego jej dworu. Warto zaznaczyć, że do XIX wieku do czasów wojny opiumowej, na terenie Chin psy tej rasy mogli posiadać wyłącznie przedstawiciele rodzin wchodzących w skład dworu cesarskiego tego kraju. Hodowla i pokazywanie się z tym psem poza murami dworskimi groziły poważnymi sankcjami włącznie z karą śmierci.

Najtragiczniejszym okresem dla tej rasy okazały się jednak czasy współczesne a dokładniej mówiąc okres XX wieku, podczas wybuchu Rewolucji Kulturalnej, kiedy to na rozkaz Mao Zedonga, jednego z komunistycznych przywódców Chin, zostało wybite blisko 90% populacji rasy tych psów.

Przetrwanie i dalszy rozwój tej rasy możliwym stał się dzięki psom, które znajdowały się w miastach kolonialnych między innymi tego typu jak Hongkong. Stąd też powędrowały one powtórnie w świat niosąc ze sobą radość i zadowolenie z możliwości posiadania tego małego, lecz jakże uroczego pieska, jakim jest Mops.

  • Najczęstsze choroby i dolegliwości Mopsa


  • Mops

  • Mops
Jednymi z częściej występujących przypadłości u tej psiej rasy mogą być różnorakiego rodzaju choroby układu krążenia oraz atopia skóry. Dosyć często spotykaną chorobą pośród psów wywodzących się z tej rasy jest choroba oczu tego rodzaju jak podwójnie występujący rząd rzęs, entropiom czy też zapalenie spojówek. Mopsy będąc psami o znacznie skróconym pysku potrzebują także dosyć częstej kontroli swych górnych warg nakrywających nieco dolną ich szczękę. Pozostawienie ich samych sobie może zaowocować wystąpieniem objawów grzybicy pomiędzy fałdkami. Psy odporne na chłód, lecz bardzo wrażliwe na letnie upały, dlatego też może czasami dochodzić do przegrzania ich organizmu. Bywają psami podatnymi na różnego rodzaju alergie pokarmowe. Nieco starsze już psy mogą być narażone również na cały szereg różnorakich chorób zwyrodnieniowych kręgosłupa.

  • Wady i zalety Mopsa

Wesoły i sympatyczny, niezwykle dynamiczny pies kochający długie przesiadywanie na kolanach u swego opiekuna. Jest doskonałego rodzaju psem do wszystkich nieznacznej wielkości mieszkań wielkomiejskich.

Jest on również jednym z odpowiednich psów dla osób starszych, do których to w umiejętny sposób potrafi się przystosować. Pies nieterroryzujący i wymuszający u swego opiekuna konkretnego zachowania. Potrafi cieszyć się tym, co otrzyma od swego pana.

Nie jest to pies przeznaczony do spacerów w formie aktywnego wypoczynku, zdecydowanie bardziej woli powolne obfitujące w spokojny rytm spacery ze swym opiekunem. Na pewno nie można powiedzieć o Mopsie, że jest on psem złośliwym, a wręcz przeciwnie jest to pies posiadający bardzo przyjacielskie nastawienie do zewnętrznego świata. Bardzo ubolewa i się smuci, gdy poczuje się odtrącony lub choćby w minimalnym stopniu odepchnięty od zajęć w towarzystwie swego opiekuna. Nie uzewnętrznia tego jednak a wręcz przeciwnie, wycofuje się do kąta przeżywać w samotności swe smutki. Jego główną zaletą zwłaszcza pośród innych podobnych mu małych ras jest to, że nie jest on hałaśliwą odmianą psa.


  • Mops

  • Mops

  • Mops a dziecko

Mops przez wiele osób a zwłaszcza dzieci jest pieszczotliwie nazywany Mopsikiem, jest to pies posiadający bez wątpienia wesołe usposobienie. Nie jest on jednak typem psa uwielbiającego zbyt aktywne zabawy z dziećmi. Jest to jedna z bardziej towarzyskich psich ras, źle znoszących bycie samemu przez dłuższy okres czasu. Bardzo szybko potrafi się przystosować do życia w rodzinie podporządkowując się panującym w niej zasadom. Pies tej rasy jest kontaktowy i towarzyski, więc źle znosi długotrwałą samotność. Pomimo swego nieco flegmatycznego można by rzec wyglądu, nie jest to pies leniwy, nie jest on także typem psa nadpobudliwego, dlatego też poprzez właśnie te cechy jest jednym z psów bardziej przyjaznych dla dzieci. Wykazuje dość znaczny stopień posłuszeństwa i szybko przystosowuje się do życia w rodzinie.

Czasami wydaje specyficznego rodzaju chrząknięcia i pomruki tak jakby chciał się porozumieć w ten sposób z osobą, w której upatruje swego właściciela.

Inne nazwy to: Pug, Carlin, Apple.

Cena szczeniąt z rodowodem to koszt 1600 złotych do 2000 złotych. Suczki hodowlane odchowane (wiek od 1 do 2 lat) to koszt od 4000 złotych do 6000 złotych. Źródło (Allegro, Alegratka, Olx).

Klasyfikacja FCI - grupa IX, sekcja 11

Tagi artykułu:


Zobacz także: