Udostępnij ten artykuł.

Rasa: Owczarek kaukaski

OWCZAREK KAUKASKI (Kavkazskaia Ovtcharka)

Historia

Owczarek kaukaski jest prawdopodobnie potomkiem dawnych psów z Kaukazu. Występuje powszechnie na rozległym obszarze od gór Kaukazu po stepy południowej Rosji. Rozwój rasy odbywał się na drodze selekcji naturalnej oraz przez celową pracę hodowlaną ludów zamieszkujących region Kaukazu.
Psy były niegdyś wykorzystywane do stróżowania i pilnowania obejść, stad bydła i owiec przed drapieżnikami. Pierwsze historyczne wzmianki o dużych molosowatych psach towarzyszących armii władcy Armenii, Tigrana II, pochodzą z I wieku p.n.e.

Współczesna historia owczarków rozpoczyna się w latach 20. XX wieku w ZSRR. Hodowcy typowali osobniki, które były wystarczająco silne fizycznie, odważne, pewne siebie i odporne. Musiały mieć również dobrze rozwinięty zmysł słuchu i wzroku oraz imponującą okrywę wierzchnią, która uchroniłaby je przed szkodliwymi warunkami atmosferycznymi.


  • Owczarek kaukaski

  • Owczarek kaukaski

  • Owczarek kaukaski

Wygląd

Owczarek kaukaski jest psem o harmonijnej budowie ciała, silnym, o mocnym kośćcu i dobrze umięśnionym. Sylwetka wpisuje się w kształt prostokąta. Dymorfizm płciowy silnie wyrażony: psy mają wyraźnie zaznaczony kłąb i większą głowę niż suki. Ponadto psy są większe, bardziej masywne, a często i krótsze od suk. Psy o dłuższym włosie mają wyraźnie widoczną kryzę.

Głowa duża, masywna i szeroka w partii policzkowej; oglądana z góry ma kształt klina o szerokiej podstawie. Czaszka masywna, szeroka, czoło niemal płaskie, z wyraźną, ale niegłęboką bruzdą. Łuki nadoczodołowe wyrażone, ale nie wystające. Guz potyliczny niewidoczny. Stop niezbyt mocno zaznaczony. Nos czarny, duży, z prawidłowo wykształconymi nozdrzami, nie wystaje przed krawędź kufy. U psów jednolicie umaszczonych i łaciatych nos czarny pożądany, chociaż nie obowiązkowy (nie dopuszcza się jedynie błękitu ani czekolady). Kufa szeroka i głęboka, stopniowo zwężająca się ku nosowi, dobrze wypełniona pod oczami. Szczęki, podbródek mocne. Grzbiet nosa szeroki, linie profilu równoległe. Wargi grube, przylegające, dobrze pigmentowane. Zęby zdrowe, białe, mocne, siekacze ustawione blisko siebie i w jednej linii; uzębienie kompletne. Zgryz nożycowy lub cęgowy. Siekacze albo kły złamane bądź wybite, o ile nie zmienia to zgryzu, nie mają wpływu na ocenę.
Policzki dobrze rozwinięte, co podkreśla jeszcze mocne umięśnienie. Oczy średniej wielkości, owalne, osadzone niezbyt głęboko, ale szeroko i skośnie; dopuszcza się różne odcienie brązu – od ciemnej do orzechowej. Powieki czarne, suche i dobrze przylegające. Wyraz poważny, badawczy i czujny.
Uszy średniej wielkości, trójkątne, wiszące, osadzone wysoko i szeroko, dokładnie przylegające do policzków wewnętrzną krawędzią.

Pies rasy owczarek kaukaski

Owczarek kaukaski podczas zimy


Szyja średniej długości, mocna, nisko osadzona, zaokrąglona na przekroju. Grzywa zaznaczona, wyraźna zwłaszcza u samców. Tułów dobrze rozwinięty we wszystkich wymiarach; szeroki, dobrze umięśniony i wyważony. Kłąb wyraźnie zaznaczony i średniej długości. Grzbiet prosty, szeroki i mocny. Lędźwie krótkie, szerokie i lekko wysklepione. Zad średniej długości, szeroki, zaokrąglony, lekko opadający ku nasadzie ogona. Klatka piersiowa długa i szeroka; dobrze ożebrowana, głęboka na całej długości oraz owalna i szeroka na przekroju. Żebra dobrze wysklepione. Przedpiersie zaznaczone. Linia dolna i brzuch stopniowo wznoszące się ku tyłowi.
Ogon wysoko osadzony, szablasty bądź zakręcony. W spoczynku zwisający, sięgając stawu skokowego. Kiedy pies jest pobudzony, może wznosić się powyżej grzbietu.
Kończyny przednie dobrze umięśnione; proste, równolegle i dość szeroko rozstawione. Łopatka mocno umięśniona, dobrze przylegająca do tułowia. Ramię mocne, umięśnione, dobrze przylegające do tułowia. Łokcie ustawione w równoległych płaszczyznach. Przedramię proste, masywne, średniej długości, dobrze umięśnione, okrągłe na przekroju. Śródręcze krótkie, masywne. Łapa duża, okrągła, dobrze wysklepiona i zwarta.
Oglądane z tyłu proste, ustawione równolegle i umiarkowanie szeroko. Stawy kolanowe i skokowe dostatecznie kątowane. Kończyny niezbyt daleko odstawione do tyłu. Udo szerokie, dobrze umięśnione, średniej długości. Kolano dostatecznie kątowane. Podudzie szerokie, dobrze umięśnione, średniej długości. Staw skokowy szeroki, suchy i dostatecznie kątowany. Stawy niewykręcone na zewnątrz ani do wewnątrz. Śródstopie niedługie, masywne, oglądane z boku i z przodu niemal proste. Łapa duża, okrągła, dobrze wysklepiona i zwarta.  Skóra gruba, dostatecznie elastyczna, bez fałd czy zmarszczek.
Sierść prosta, gruba, odstająca, z dobrym podszerstkiem. Długość włosa okrywowego i podszerstka nie mniejsza niż 5 cm. Na głowie i przednich nogach włos krótszy i bardzo gęsty. Ogon porośnięty gęstym włosem. Dłuższa sierść występuje na uszach; kryza na szyi i portki na tylnych stronach ud. Dopuszcza się dowolną maść – zarówno jednolitą, jak i łaciatą – z wyjątkiem czarnej jednolitej bądź połączonej z innymi kolorami, rozjaśnionej czarnej, genetycznie błękitnej lub czekoladowej.
 Psy mierzą w kłębie od 72 do 75 cm; minimalna 68 cm. Suki są mniejsze i mierzą od 67 do 70 cm. Minimalna wysokość w kłębie wynosi 64 cm. Psy ważą co najmniej 50 kg; suki co najmniej 45 kg.

Kufa owczarka kaukaskiego

Portret owczarka kaukaskiego

Temperament

Owczarek kaukaski to temperamenty, zdecydowany i bardzo inteligentny pies, który posiada silnie rozwinięty instynkt terytorialny. Kaukaz jest także bardzo zrównoważony i lojalny w stosunku do swojego pana i rodziny; nie powinien wykazywać skłonności do nadmiernej agresji. Nieufny w stosunku do obcych, zazwyczaj nie wchodzi z nimi w bliższe relacje. To typowy czworonóg jednego właściciela. Jak na stróża przystało, posiada doskonały słuch i szybko zaalarmuje opiekuna o zagrożeniu, a w razie potrzeby zaatakuje bez ostrzeżenia. Niestety, owo wyczulenie na obecność intruzów i odgłosy może skutkować wzmożoną szczekliwością i hałaśliwością – szczególnie w porze nocnej.

Nie jest to rasa polecana rodzinom z małymi dziećmi. Kaukaz jest co prawda oddanym obrońcą rodziny, niemniej nie ma cierpliwości do dzieci i może zaatakować, kiedy te będą zbyt natarczywe. Czworonóg sprawdzi się jednak w domach z nieco starszymi dziećmi.
Nie jest także polecane posiadanie innych zwierząt – zwłaszcza tej samej płci. Kaukaz ma naturę dominanta i na pewno nie podporządkuje się innemu samcowi. W czasie spacerów nie można go również spuszczać ze smyczy.

Problemy zdrowotne

Rasa cieszy się na ogół dobrym zdrowiem. Jak u wszystkich przedstawicieli ras dużych mogą pojawić się przypadki zachorowań na dysplazję. Brak aktywności fizycznej i wystarczającej ilości ćwiczeń może doprowadzić do otyłości. Niestety, owczarki są leniwe z natury i jeżeli nie muszą, na pewno nie rzucą się w pogoń za ptakiem albo motylem. Warto zatem zachęcać pupila do podejmowania aktywności fizycznej.

Szczeniak owczarka kaukaskiego

Szczeniak owczarka kaukaskiego

Pielęgnacja

Sierść owczarka kaukaskiego musi być regularnie szczotkowana – co najmniej dwa razy w tygodniu – aby zapobiec powstawaniu kołtunów. W okresie linienia czesanie powinno odbywać się codziennie (pies zrzuca sierść dwa razy do roku). Szczotkowanie pozwala zarówno utrzymać włos w dobrym stanie, jak i pobudzić krążenie krwi. Pamiętajmy, że sierść zabezpiecza psa przed zimnem, deszczem i gorącem, ale tylko wówczas gdy jest wolna od zanieczyszczeń i niepoklejona.
Kąpiele jedynie okazjonalnie.

Owczarek kaukaski będzie czuł się najlepiej, mogąc mieszkać na dworze w dobrze ocieplonej budzie. Raczej nie sprawdzi się w bloku – jest za duży i niezbyt przyjaźnie nastawiony do obcych.

Wychowanie

Kaukaz zdecydowanie nie jest psem dla każdego! Jeżeli nie mamy doświadczenia w prowadzeni i szkoleniu psów, absolutnie porzućmy myśl o adopcji bądź kupnie czworonoga! Wychowanie psa powinno się rozpocząć, kiedy ten jest jeszcze szczeniakiem.   

Ciekawostki

  • Owczarek kaukaski został umieszczony na liście ras psów agresywnych, co oznacza, że potencjalny właściciel musi uzyskać pozwolenie na jego posiadanie.
  • Psy podobno dobrze się szkoli, kiedy mają zamknięte oczy.
  • W przeszłości psy były wykorzystywane w czasie polowań na niedźwiedzie.


  • Owczarek kaukaski

  • Owczarek kaukaski

  • Owczarki kaukaskie

Wysokość: Psy mierzą w kłębie od 72 do 75 cm; minimalna 68 cm. Suki są mniejsze i mierzą od 67 do 70 cm. Minimalna wysokość w kłębie wynosi 64 cm.

Waga: Psy ważą co najmniej 50 kg; suki co najmniej 45 kg.

Umaszczenie: Dopuszcza się dowolną maść – zarówno jednolitą, jak i łaciatą – z wyjątkiem czarnej jednolitej bądź połączonej z innymi kolorami, rozjaśnionej czarnej, genetycznie błękitnej lub czekoladowej.

Pielęgnacja: Sierść Owczarka kaukaskiego musi być regularnie szczotkowana – co najmniej dwa razy w tygodniu – aby zapobiec powstawaniu kołtunów. W okresie linienia czesanie powinno odbywać się codziennie (pies zrzuca sierść dwa razy do roku).

Zdrowie: Rasa cieszy się na ogół dobrym zdrowiem. Jak u wszystkich przedstawicieli ras dużych mogą pojawić się przypadki zachorowań na dysplazję.

Rodzina: Typ pobudliwy, ale zrównoważony i opanowany. Typowa i wysoko rozwinięta jest aktywna reakcja obrony, agresja i nieufność wobec obcych.

Pochodzenia: Związek Radziecki

Użytkowość: pies stróżujący

Inne nazwy: ros.кавказскаяовчарка, ang.caucasian shepherd dog.

Cena szczeniąt z rodowodem 1200 - 2500 złotych. Źródło (Allegro, Alegratka, Olx).

Klasyfikacja FCI - grupa II, sekcja 2, nr wzorca 328. Nie podlega próbom pracy.

Tagi artykułu: