Rasa: Owczarek podhalański

Owczarek podhalański historia

Owczarek podhalański to pies pasterski wywodzący się od tybetańskiego mastifa. Przodkowie rasy dostali się na tereny Niziny Węgierskiej w czasie najazdu Hunów i Awarów. Duże, białe psy pasterskie były tradycyjnie hodowane przez pasterskie plemię Wołochów. Istnieje hipoteza wyjaśniająca kolor maści u psów. Psy pasterskie miały mieć szatę  w kolorze dominującym wśród wypasanych zwierząt. Wołosi preferowali białe owce (wełna i kożuchy), zatem  i psy były raczej białe. Dzięki temu owce miały czuć się bezpieczniej i pewniej. W Serbii, gdzie najczęściej występowały owce w typie wilczo – burym, psy pasterskie występowały też w takim umaszczeniu – podobnie jak krapatiany czy kaukazy.

Na tereny obecnej Polski psy trafiły około XV wieku po osiedleniu się Wołochów na terenie Beskidów i Tatr. Owczarek podhalański jest blisko spokrewniony z innymi rasami psów pasterskich: węgierskim kuvaszem, czuwaczem słowackim, owczarkiem  włoskim maremmano   i pirenejskim psem górskim.
Owczarek podhalański był pierwotnie wykorzystywany do obrony człowieka przed napastnikami, nie zaś do zaganiania stad przy wypasie. Drogą selekcji wyhodowano psy, które mogły być później z powodzeniem wykorzystywane do pilnowania owiec. Cechami typowymi dla Podhalana są bowiem: siła, odporność, odwaga i umiejętność zachowania równowagi psychicznej. W czasie selekcji typowano jedynie psy białe, gdyż można je było łatwo odróżnić od niedźwiedzia i wilka.

Owczarki podhalańskie zrobiły zawrotną karierę w latach 30. XX wieku. W myśl hasła „w polskim domu, polski pies” hodowcy zaczęli masowo rozmnażać owczarki podhalańskie i sprzedawać je z dużym zyskiem. Nie wszystkie psy odpowiadały jednak wzorcowi rasowemu. Dla kupujących i sprzedających ważne było bowiem, aby czworonogi były duże, kudłate i białe – czystość rasowa nie była istotna. W czasie drugiej wojny światowej  rasa bardzo ucierpiała; populacja gwałtownie się zmniejszyła. Jeszcze dwadzieścia lat po wojnie nie udało się w pełni uporządkować hodowli. Dopiero w latach 70. opracowano obowiązujący do dzisiaj wzorzec rasy, który został zrewidowany w 1985 roku.  

Wygląd Owczarka podhalańskiego

Owczarek podhalański to pies o mocnej, zwartej budowie ciała.


  • Owczarek podhalański

  • Owczarek podhalański
Preferowana wysokość w kłębie dla dorosłego psa oscyluje w granicach 65 - 70 cm. Suki są nieco mniejsze i mierzą od 60 - 65 centymetrów. Sylwetka czworonoga wpisuje się w kształt prostokąta. Głowa psa jest proporcjonalna do wielkości psa i sucha. Mózgoczaszka widziana z profilu sprawia wrażenie lekko wypukłej. Bruzda czołowa jest dość płytka. Kufa dość mocna. Nos o grzbiecie szerokim i wierzchołku średniej wielkości; zawsze koloru czarnego.  Wargi ściśle przylegają do siebie i mają ciemno zabarwione brzegi. Zęby ustawione w zębie nożycowym, proste i dobrze wykształcone. Oczy o średniej wielkości, nieco skośne, o ciemnopiwnych tęczówkach. ciemno piwne. Uszy osadzone na wysokości zewnętrznego kąta oka, średniej długości, trójkątne.

Szyja pozbawiona podgardla, muskularna. Tułów masywny z wyraźnie zaznaczonym kłębem . Klatka piersiowa mocna i głęboka. Ogon nigdy nie powinien być zakręcony; zawsze sięga stawu skokowego; puszysty i obficie owłosiony. Kończyny proste i muskularne. Kończyny tylne minimalne kątowane. Sierść obfita, gęsta na szyi i tułowiu. Krótsza na głowie, kufie, przedniej stronie kończyn.  Na szyi występuje bogata kryza. Uda są mocno owłosione. Dopuszczalnym typem umaszczenia jest biel. Kremowy nalot stanowi podstawę do dyskwalifikacji.

Temperament Owczarka podhalańskiego

Owczarki podhalańskie to psy obdarzone wybitną inteligencją, bardzo czujne i zrównoważone. Łatwo przystosowuje się do nowych warunków życiowych, jest wierny i oddany całej swojej rodzinie. Nie ufa obcym i raczej nie podchodzi do nich pierwszy. W stosunku do dzieci oddany i bardzo im przyjazny. Bardzo szybko i chętnie poddaje się wszelkim szkoleniom, jest absolutnie podporządkowany swojemu  właścicielowi.

W przypadku Podhalańczyka najlepiej sprawdzi się szkolenie z wykorzystaniem metod pozytywnych. Pies nie znosi krzyku i hałasu. Jeżeli właściciel nie będzie konsekwentny i zdecydowany, czworonóg może w pewnym momencie ujawnić tendencje do dominacji. W czasie wykonywania pracy jest maksymalnie skupiony. Nie trzeba go nadzorować – jest bardzo samodzielny w działaniu.

Zdrowie i pielęgnacja Owczarka podhalańskiego

Pielęgnacja Owczarka podhalańskiego opiera się na regularnym  szczotkowaniu: co najmniej  1 - 2 razy w tygodniu. W czasie linienia częściej nawet trzy razy w ciągu dnia. Właściciel musi również sprawdzać stan: pazurów  i w razie potrzeby przycinać je cążkami. Oprócz tego należy regularnie czyścić zęby z kamienia nazębnego (u weterynarza) i uszy (watą nawiniętą na palec). Kąpiel okazjonalnie, w zależności od potrzeb.

Owczarki podhalańskie nie są szczególnie chorowitą rasą. Przystosowały się do życia w najsurowszych warunkach atmosferycznych i dość trudnym terenie. Problemem typowym dla rasy (jak i dla wszystkich innych ras psów dużych) jest dysplazja stawu  biodrowego i łokciowego. Na szczęście liczba zwierząt dotkniętych tą dolegliwością systematycznie się zmniejsza. Wady powiek entropium i ektropium, skręt żołądka i niedrożność jelit.


  • Owczarek podhalański

  • Owczarek podhalański

 

Wysokość: dorosłe psy osiągają od 65 do 70 centymetrów wysokości w kłębie. Suki są mniejsze i mierzą średnio od 60 do 65 centymetrów.

Waga: waga psa kształtuje się w przedziale 45-60 kg.

Umaszczenie: jedynym dopuszczalnym typem umaszczenia jest biel.

Pielęgnacja: psy wymagają regularnego szczotkowania: co najmniej 1-2 razy w tygodniu. Właściciele muszą również pamiętać o czyszczeniu uszu i podcinaniu pazurów. 

Zdrowie: u Owczarków podhalańskich często występuje dysplazja stawu biodrowego i łokciowego, wady powiek:entropium i ektropium, skręt żołądka i niedrożność jelit .

Rodzina: psy wierne, oddane swoim właścicielom. Doskonale nadają się do pilnowania domu. Nie powinny mieszkać w miastach. Kochają dzieci. Nie ufają obcym. Łatwe w wyszkoleniu, bardzo inteligentne i pojętne.

 

Inne nazwy to: Polski Owczarek Podhalanski, Tatra shepherd dog, Polnischer Berghund, owczarek tatrzański, Tatra Mountain Sheepdog.

Cena szczeniąt z rodowodem to koszt 1000-2000 złotych. Źródło (Allegro, Alegratka, Olx).

Klasyfikacja FCi - grupa I, sekcja 1

Tagi artykułu:


Zobacz także: