Udostępnij ten artykuł.

Pchły u psa objawy i zwalczanie

Pchły, pomimo swoich niewielkich rozmiarów, są w stanie przynieść naszemu pupilowi wiele cierpienia. Są bardzo dokuczliwe i skutecznie zabijają w naszym zwierzęciu chęć do życia. Jeżeli kiedykolwiek nabierzemy podejrzeń, że czworonóg został zaatakowany przez pchły, nie ignorujmy tego. Brak działania może prowadzić do poważnych problemów zdrowotnych i infekcji bakteryjnych.

Kilka słów o samych pasożytach - pchła

Pchły (Siphonaptera, Aphaniptera) są ciepłolubne, dlatego też atakują nasze zwierzęta w okresie wiosennym, letnim i wczesną jesienią. Pamiętajmy jednak, że domowy klimat i temperatura panująca w pomieszczeniach mieszkalnych, powodują, że pchły mogą weń bytować przez cały rok. Stosowanie preparatów przeciwpchelnych jest, zatem obligatoryjne i nie powinno być zarzucane na okres zimowy.
Każdy właściciel z łatwością może stwierdzić, czy jego pies jest zainfekowany przez pasożyty zewnętrzne. Wystarczy zwrócić uwagę na jego posłanie i obserwować codzienne zachowanie. Bardzo widoczną oznaką obecności pcheł jest przeciągłe drapanie się psa. Zwierzę może ciągnąć się za sierść, uszy, a wręcz wydrapywać rany na skórze. Często wydaje przy tym znaczące odgłosy, pojękuje i skowyczy. Jeżeli chcemy upewnić się, że nasz pies ma pchły, wystarczy zrobić test na obecność pchlich odchodów w futrze zwierzęcia. W sklepach zoologicznych oraz gabinetach weterynaryjnych możemy zakupić specjalne zgrzebło, które pozwoli przeczesać nam najgłębsze warstwy sierści. Kiedy zobaczymy na grzebieniu czarne, małe punkciki, możemy być przekonani, że to odchody pasożyta zewnętrznego. Rzadko, kiedy natrafimy na żywą pchłę, jednak, jeżeli tak się stanie, natychmiast utopmy ją w misce z wodą. Pchły są dość sprytne, dlatego też bardzo rzadko możemy je namierzyć.

Choroby przenoszone przez pchły

Pchły nie są jedynie dokuczliwymi pasożytami, które podgryzają nasze zwierzę i doprowadzają je do furii. Te małe pasożyty są również odpowiedzialne za przenoszenie groźnych chorób i infekcji bakteryjnych. Jedną z nich jest alergiczne pchle zapalenie skóry.
APZS jest wywoływane śliną przenoszoną przez pchły w czasie bezpośredniego kontaktu ze skórą zwierzęcia. Ślina pchły ma silne, toksyczne działanie, które może wywołać ostry stan zapalny. Zdiagnozowanie zapalenia nie sprawia żadnych trudności weterynarzowi. Kontrola lekarska jest obowiązkowa, jeżeli zobaczymy na skórze zwierzęcia zaczerwienia i guzki, które nie znikają nawet po zastosowaniu preparatu przeciwpchelnego.

pchły u psa

Anemia występuje u zwierząt młodych i psów ras małych i bardzo małych, zwierząt w wieku starczym oraz psów chorych. Charakterystycznymi objawami anemii są: bladość dziąseł, osłabienie zwierzęcia, senność, brak apetytu.

Tasiemczyca jest dość podstępną chorobą, która nie zawsze daje wyraźne objawy. Zwierzęta chore na tasiemczycę mogą być rozdrażnione i odczuwać świąd w okolicach odbytu. Tasiemczycę częstokroć można zdiagnozować po wyglądzie kału.

Pchły występują także u kotów. Pchły u kota mogą wywołać alergiczne pchle zapalenie skóry oraz chorobę kociego pazura.

Pchły u psa zwalczanie

Oczywiście nie istnieje jedyna, pewna metoda pozwalająca uchronić nasze psy przed atakiem pcheł. Środki przeciwpchelne z reguły spełniają swoje funkcje, jednakże nie chronią przed atakiem w stu procentach. Niezmiernie istotne jest, abyśmy wybierali środki przeciw pchłom, które posiadają certyfikaty jakościowe i są dostępne w sklepach zoologicznych. Do wyboru mamy: obroże przeciwpchelne, krople na pchły u psa, pudry, aerozole i preparaty środowiskowe. Poprzez pojęcie preparatów środowiskowych rozumiemy substancje, które pozwalają nam pozbyć się pcheł z psiego legowiska i miejsc, w których pies przebywał i przebywa.

Środek na pchły u psa

Składnikami aktywnymi w środkach przeciw pchłom są: permetryna, imidaklopryd, piryproksyfen. Permetryna działa insektobójczo oraz odstrasza pchły i inne pasożyty zewnętrzne. Imidaklopryd przejawia podobne działanie, co permetryna, jednakże występuje w preparatach w nieco mniejszym stężeniu. Piryproksyfen zapobiega rozwojowi larw pasożytów zewnętrznych.

Pchły u szczeniaka do trzeciego miesiąca życia nie mogą być zwalczane przy pomocy kropel na pchły. Jeżeli posiadamy młodego psa, powinniśmy skonsultować dalsze kroki z weterynarzem.

Oprócz profilaktycznego stosowania leków przeciwpchelnych, należy dbać o zachowanie odpowiedniej higieny życia. Właściciele zwierząt powinni przyzwyczaić się do częstego odkurzania dywanów, wykładzin i miejsc w pobliżu legowiska psa. Warto odkurzać częściej niż raz w tygodniu. Jeżeli pies jest często wożony samochodem, także należy go odkurzać.
Miejscem, w którym pies spędza najwięcej czasu, jest legowisko. Zainwestujmy, zatem w legowisko wykonane z dobrych jakościowo materiałów. Pierzmy je albo przecierajmy przynajmniej raz w tygodniu, a znacząco obniżymy ryzyko rozwinięcia się kolonii pcheł.

Kąpiele – jak zwalczać pchły?

Dobrą metodą pozbycia się pcheł są kąpiele w ciepłej wodzie. Do mycia włosa wykorzystujemy oczywiście specjalny szampon przeciwpchelny dostępny w każdym sklepie zoologicznym. Po dokładnym spłukaniu szamponu możemy zastosować stary, sprawdzony sposób. Do czterech litrów wody wlewamy jedną szklankę białego octu - oczywiście możemy zmniejszyć ilość wody, nie zapominając jednak o zachowaniu proporcji. Tak przygotowaną miksturę przelewamy do pojemnika ze spryskiwaczem i zraszamy nią pieska. Ocet nie przejawia działania alergicznego, zatem nie ma obawy, że zrobimy naszemu zwierzęciu krzywdę. Roztworu nie wcieramy w sierść psa - pozwalamy sierści wyschnąć w sposób naturalny.
Pchły są bardzo wrażliwe na zapach octu, dlatego też większość z nich zdechnie po bezpośrednim kontakcie z mieszanką. Sam zapach skutecznie odstraszy pozostałe pasożyty. Kiedy pies będzie suchy, można wyczesać jego włos i pozbyć się martwych zwierzątek.
Aby spotęgować działanie octu, możemy wlać do miski z wodą kilka kropli octu jabłkowego.

Tagi artykułu: