Udostępnij ten artykuł.

Rasa: Szpic miniaturowy Pomeranian

Historia

     Szpice miniaturowe są potomkami "psów torfowych" (Torfhund), które żyły w epoce kamiennej, "canis familiaris palustris Ruthimeyer" oraz późniejszych "szpiców osady palowej" (Pfahlbau). Pomeraniany są prawdopodobnie najstarszą rasą psów w Europie Środkowej  i przyczyniły się do powstania wielu innych ras.

Wygląd

     Szpice miniaturowe to małe psy o urzekającej okrywie włosowej i imponującym, bujnym kołnierzu wokół szyi (kryza) oraz obficie owłosionym ogonie. Lisia głowa z małymi, spiczastymi, blisko osadzonymi uszami, nadaje szpicowi charakterystyczny zadziorny wygląd. Sylwetka psa wpisuje się w kształt kwadratu.
Średniej wielkości głowa widziana z góry jest najszersza z tyłu i zwęża się w klin w kierunku czubka nosa. Stop nigdy stromy. Nos okrągły, mały i zupełnie czarny; u psa brązowego – ciemnobrązowy. Kufa nie jest wydłużona; w odpowiedniej proporcji do czaszki. Wargi ściśle przylegające do szczęki i żuchwy, nietworzące fafli (fałd) w kącikach ust. Całkowicie czarne u psów wszystkich maści; u psów brązowych – ciemnobrązowe. Szczęka i żuchwa normalnie rozwinięte, ustawione w pełnym zgryzie nożycowym; tolerowany brak kilku przedtrzonowców. Zgryz cęgowy dopuszczalny jest u wszystkich odmian szpiców. Policzki delikatnie zaokrąglone. Oczy średniej wielkości, podłużnego kształtu, nieco skośne, ciemne. Powieki czarne u psów wszystkich maści; u psów brązowych – ciemnobrązowe. Uszy małe, osadzone wysoko i stosunkowo blisko siebie; trójkątne i spiczaste. Szyja średniej długości, szeroka u nasady między łopatkami i lekko łukowata. Górna linia grzbietu zaczyna się od koniuszków prosto noszonych, stojących uszu. Ogon obficie owłosiony, o powiewającym włosie. Wysoki kłąb przechodzi niepostrzeżenie w najkrótszy, prosty, mocny grzbiet. Lędźwie krótko związane, szerokie, mocne. Zad szeroki i krótki, nie opada. Klatka piersiowa głęboka i dobrze wysklepiona. Mostek sięgający daleko do tyłu. Ogon osadzony wysoko, średniej długości, skierowany w górę i zagięty do przodu nad grzbietem. Okryty bardzo gęstym włosem. Tolerowany podwójny skręt na końcu ogona. Kończyny przednie proste; dosyć szeroki front.  Łopatka długa i dobrze kątowana. Ramię tworzy z łopatką kąt 90°. Łopatka dobrze umięśniona i dobrze połączona z mostkiem. Łokieć mocny, ściśle przylegający do klatki piersiowej. Przedramię średniej długości w stosunku do ciała; silne i zupełnie proste. Przednie łapy małe, okrągłe i zwarte – tzw. kocie łapy, z dobrze wysklepionymi palcami. Kończyny tylne bardzo umięśnione i obficie owłosione aż do stawów skokowych. Tylne kończyny proste i równoległe. Udo i podudzie porównywalnej długości.  Kolana mocne, umiarkowanie kątowane. Tylne łapy małe z dobrze wysklepionymi palcami. Skóra równomiernie napięta, bez zmarszczek. 

Szczeniaki Szpica miniaturowego pomeranian

Szczeniaki Szpica miniaturowego Pomeranian


Szpic ma podwójną szatę: długi, prosty, odstający włos okrywowy i krótkie, gęste, wełniste podszycie. Głowa, uszy, przód przednich i tylnych kończyn oraz łapy są okryte krótkim, gęstym włosem. Reszta tułowia okryta długą, bogatą szatą. Szyja i łopatki okryte gęstą grzywą. Tył przednich kończyn opiórowany; tylne kończyny obficie opiórowane od zadu do stawów skokowych. Ogon obficie owłosiony.

Dopuszczalna maść czarna, brązowa, biała, pomarańczowa, szara cieniowana (wilczasta) – również inne maści. Standard FCI głosi, że:

 

  • Czarny szpic: Musi mieć także czarne podszycie i skórę; wierzchni kolor musi być lśniąco czarny, bez śladu białych czy innych znaczeń.
     
  • Brązowy szpic: Powinien być jednolicie ciemnobrązowy.
     
  • Biały szpic: Szata powinna być czysto biała, zwłaszcza bez śladu żółci, która zdarza się często, szczególnie na uszach.
     
  • Pomarańczowy szpic: Powinien być równomiernego, średnio nasyconego koloru.
     
  • Szpice innych maści: Określenie „inne maści” zawiera w sobie wszystkie odcienie kolorów, takie jak: kremowy, kremowo-śniady, pomarańczowo-śniady, czarny podpalany oraz łaciaty (zawsze z dominującą bielą). Czarne, brązowe, szare lub pomarańczowe łaty muszą być równomiernie rozłożone na całym tułowiu.

Dopuszczalna wysokość w kłębie wynosi ok. 20 cm – możliwe odchylenia w granicach trzech centymetrów. Psy ważą maksymalnie 3 kilogramy.


  • Szpic miniaturowy Pomeranian

  • Szpic miniaturowy Pomeranian

  • Szpic miniaturowy Pomeranian

Temperament

     Szpic miniaturowy Pomeranian nie ma problemów z adaptowaniem się do nowych warunków mieszkaniowych. Może żyć zarówno w domu, jak i bloku. Pomeraniany uwielbiają przebywać z właścicielem, dlatego będą nieszczęśliwe w pustym domu. Opiekun musi pamiętać o zapewnieniu psom wystarczającej ilości bodźców fizycznych i odpowiedniej stymulacji psychicznej. Potrzeba ruchu psa może być z powodzeniem zaspokojona przez zabawę w mieszkaniu.
Szpice potrzebują uczucia, uwagi i odpowiedzialnego prowadzenia. Właściciel musi poświęcić psu sporo czasu na łagodne lecz konsekwentne szkolenie, w innym wypadku może stać się hałaśliwy i destrukcyjny.
    Pomeraniany są z natury łagodne i towarzyskie, dlatego harmonijnie współżyją z innymi zwierzętami domowymi i mogą mieszkać w domach z małymi dziećmi.

Pielęgnacja

     Gęsta szata psa jest dość łatwa w pielęgnacji, o ile wykonujemy zabiegi regularnie. Szpic miniaturowy wymaga wyczesywania włosa przynajmniej dwa razy w ciągu tygodnia. Szatę należy szczotkować szczotką ze sztywnego włosia. Dwa lub trzy razy do roku, w okresie linienia, należy kąpać psa w ciepłej wodzie, aby pozbyć się martwego włosa.

Zdrowie

     Szpice miniaturowe, podobnie jak wszystkie inne małe rasy, mogą cierpieć na przemieszczanie rzepki(patella luxation). Innymi schorzeniami są problemy z tchawicą, podwinięcie powieki(entropion), kataraktę i chorobę skóry powodującą utratę sierści.

Szpic miniaturowy Pomeranian maści białej

Biały Szpic miniaturowy Pomeranian

Wysokość: Dopuszczalna wysokość w kłębie wynosi ok. 20 cm – możliwe odchylenia w granicach trzech centymetrów.

Waga: Psy ważą maksymalnie 3 kilogramy.

Umaszczenie: Dopuszczalna maść czarna, brązowa, biała, pomarańczowa, szara cieniowana (wilczasta) – również inne maści.

Zdrowie: Szpice miniaturowe, podobnie jak wszystkie inne małe rasy, mogą cierpieć na przemieszczanie rzepki (patella luxation). Innymi schorzeniami są problemy z tchawicą, podwinięcie powieki (entropion), kataraktę i chorobę skóry powodującą utratę sierści.

Pielęgnacja: Gęsta szata psa jest dość łatwa w pielęgnacji, o ile wykonujemy zabiegi regularnie. Szatę należy szczotkować szczotką ze sztywnego włosia. Dwa lub trzy razy do roku, w okresie linienia, należy kąpać psa w ciepłej wodzie, aby pozbyć się martwego włosa.

Rodzina: Szpic miniaturowy może żyć zarówno w domu, jak i bloku. Pomeraniany uwielbiają przebywać z właścicielem, dlatego będą nieszczęśliwe w pustym domu. Opiekun musi pamiętać o zapewnieniu psom wystarczającej ilości bodźców fizycznych i odpowiedniej stymulacji psychicznej. Szpice potrzebują uczucia, uwagi i odpowiedzialnego prowadzenia.
Pomeraniany są z natury łagodne i towarzyskie, dlatego harmonijnie współżyją z innymi zwierzętami domowymi i mogą mieszkać w domach z małymi dziećmi.

Inne nazwy : Toy German Spitz,  Pomeranian, Pommer lub Pommerl.

Cena szczeniąt z rodowodem 1200 - 6000 złotych. Źródło (Allegro, Alegratka).

Klasyfikacja FCI - grupa V, sekcja 4, nr wzorca 97.

Tagi artykułu:


Zobacz także: