Udostępnij ten artykuł.

Rasa: Wilczak czechosłowacki

   CESKOSLOVENSKY VLCAK ( Czeslovakian Wolfdog)

    Wilczaki czechosłowackie stanowią krzyżówkę owczarka niemieckiego z wilkiem. Pierwsze próby krzyżowania dwóch ras podjęto w latach 50. XX wieku, jednakże dopiero w latach 70. dokonano przełomu i wprowadzono osobniki do szerokiego obiegu. Wilczaki są pierwszą rasą psów, która powstała w wyniku krzyżowania międzygatunkowego. Wcześniej dokonywano próby łączenia osobników reprezentujących dwa, odmienne gatunki, niemniej w większości spełzały na niczym.

     W pierwotnym założeniu psy miały stanowić kompilację dwóch, bardzo wytrzymałych gatunków i łączyć w sobie ich wszystkie, najlepsze cechy. Poczynione założenie zostało zrealizowane niemalże w pełni. Czechosłowackie wilczaki odznaczają się bowiem cechami przypisanymi w sposób naturalny do wilków. Niemniej jednak stopień ich socjalizacji i nabyte zaufanie do ludzi stanowi w pełni o sile i funkcjonalności. Wilczaki, w odróżnieniu od owczarków niemieckich, mają zdecydowanie bardziej rozbudowany zmysł węchu i bez większego wysiłku potrafią przebiec duże odległości. Owczarki niemieckie są w stanie przebyć kilkadziesiąt kilometrów bez odpoczynku, jednakże pełna regeneracja sił zachodzi dopiero po upływie kilku godzin. Czechosłowackie wilczaki mogą przebywać te same odległości, zaś czas potrzebny na odpoczynek skraca się o przeszło połowę. Dzięki temu psy mogą być wykorzystywane zarówno do akcji ratunkowych jak i w czasie tropienia osób zbiegłych i poszukiwanych. Z tego też względu bardzo chętnie były wykorzystywane przez czechosłowacką policję, a obecnie przez służby graniczne. Najniższą przewidywalną wysokością psa w kłębie jest miara około 60 cm. Nie istnieje górne ograniczenie opisujące tę rasę. Rama ciała psa przybiera kształt prostokąta, zaś stosunek wysokości do długości wynosi od 9:10 bądź mniej. Wilczak waży zazwyczaj około 50 funtów - 26 kilo dla psów, 20 kilo dla suk.

     Bursztynowe oczy ustawione skośnie i krótkie, stojące uszy w kształcie trójkąta stanowią cechy charakterystyczne dla tej rasy. Zęby psa są mocne i niezwykle twarde. Pełne uzębienie liczy 42 sztuki zębów. Kręgosłup jest prosty, mocny w ruchu. Klatka piersiowa - duża i przybiera płaski kształt. Ogon psa jest wysoko osadzony. Kończyny przednie - proste, zaś tylne - muskularne i masywne. Kolor włosa psa waha się od żółto-szarego do srebrzysto-szarego. Sierść jest prosta, delikatna i gruba.


  • Wilczak czechosłowacki

  • Wilczak czechosłowacki

  • Wilczak czechosłowacki

     Wilczak czechosłowacki nie jest wyspecjalizowany w żadnej dziedzinie, w związku z czym doskonale nadaje się zarówno do pilnowania domu jak i przebywania z dziećmi. Psy są szybkie, żywe, bardzo aktywne, nieustraszone i odważne. Wilczaki rozwijają bardzo silny społeczny związek nie tylko ze swoim właścicielem, ale z całą rodziną. Łatwo przyzwyczajają się do życia z innymi zwierzętami domowymi, które należą do rodziny, jednakże mogą zachowywać się nieobliczalnie w czasie bezpośrednich spotkań z obcymi zwierzętami. Niezwykle istotne, aby już w okresie wczesnej młodości przyzwyczaić psa do towarzystwa zwierząt, w innym przypadku może rozwinąć się w nich instynkt tropiciela, który w późniejszym okresie jest wręcz niemożliwy do zwalczenia. Szczenięta Czechosłowackiego Wilczaka nigdy nie powinny być izolowane w hodowli, gdyż muszą być uspołeczniane i przyzwyczajane do funkcjonowania w różnych wnętrzach. Suki Wilczaka wydają się być łatwiejsze do kontrolowania, niemniej obydwie płcie mogą być bardzo niesforne i awanturnicze w okresie dojrzewania. Samice są zdecydowanie bardziej polecane rodzinom z małymi dziećmi. Obecność dzieci działa na nie bowiem stymulująco i pozwala na naturalne rozwijanie instynktów.

   Wilczak czechosłowacki jest bardzo zabawnym i temperamentnym psem. Uczy się łatwo i szybko przyswaja nowe komendy. Szkolenie i tresura powinny odbywać się w sposób planowy i kontrolowany. Psy potrzebują motywacji do codziennych treningów, gdyż w innym wypadku szybko się znudzą i stracą ochotę na wykonywanie poleceń właściciela.

     Najczęstszą przyczyną niedogadania i braku komunikacji ze zwierzęciem jest fakt, że pies jest zmęczony długimi i zbędnymi powtórzeniami tego samego ćwiczenia. Psy są bardzo niezależne, toteż potrzebują twardej ręki właściciela. Nie są polecane osobom, które nie miały wcześniej do czynienia z psami. Warto pamiętać, że psy zdecydowanie lepiej czują się w środowiskach wiejskich i podmiejskich. Sporą trudnością dla właściciela jest zrozumienie języka ciała zwierzęcia. Psy nie wyrażają swoich uczuć poprzez szczekanie - nie stanowi to bowiem ich przyrodzonej umiejętności. Zdecydowanie częściej komunikują się poprzez drapanie, merdanie ogonem, pomrukiwanie albo głębokie wdechy i wydechy.

Wilczaki czechosłowackie są popularną rasą psów i bez problemu możemy znaleźć polską hodowlę psów. Cena szczenięcia nie jest wygórowana i waha się zwykle w granicach 2000 zł.


  • Wilczak czechosłowacki

  • Wilczak czechosłowacki

  • Wilczak czechosłowacki

Wysokość: psy mają w kłębie około 70 cm, suki mierzą około 60-63 cm.

Waga: masa psa waha się w przedziale 35-40 kg. Suki są lżejsze i ważą od 30 do 35 kg.

Umaszczenie: Złoto-szary do srebrzysto-szarego z charakterystyczną jasną maską. Preferowane umaszczenie zgadza się z szatą spotykaną u wilków żyjących w naturalnym środowisku.

Pielęgnacja: psy nie są wymagające. Właściciele powinni przede wszystkim pamiętać o regularnym przycinaniu pazurów i dbałość o okolice oczu.

Zdrowie: nie odnotowujemy przypadłości typowych dla rasy. Często spotykanymi schorzeniami są dysplazja stawów biodrowych, zaćma, jaskra, a także zapalenia skórne.

Rodzina: psy są niezwykle rodzinne. Dobrze radzą sobie z dziećmi. Wymagają jednak specjalistycznej tresury i konsekwentnego właściciela, który nie przerwie szkolenia w połowie. Psy są polecane osobom, które preferują aktywny tryb życia.

Kraj pochodzenia: Słowacja

Inne nazwy to: Czechosłowacki wilczur, Československý vlčák.

Cena szczeniąt rodowodowych 2000 złotych. Źródło (Allegro, Alegratka, Olx).

Klasyfikacja FCI - grupa I, sekcja 1, nr wzorca 332. Podlega próbom pracy.

Tagi artykułu: