Udostępnij ten artykuł.

Beagle kompendium

Pies Beagle należy do grupy VI (FCI, nr wzorca 161) psy gończe, posokowce i rasy pokrewne typu wyżłowatego, oraz do sekcji 1. psów gończych, w podsekcji 1.3. małych psów gończych. Beagle to najmniejsze psy gończe. Są to psy myśliwskie podlegające próbom pracy. Chociaż są stosunkowo niewielkie, to jednak cenione psy gończe, tropowce, posokowce i dzikarze. Obecnie są jednak gł. powszechne jako psy rodzinne, do towarzystwa i reprezentacyjne. W Polsce i w innych krajach to bardzo popularna rasa. W USA zajęła IV miejsce w eliminacjach na najpopularniejszego psa. Poniżej podajemy praktyczne beagle kompendium.

Historia beagle. Rasa angielskich psów gończych z XIV w., używana do polowań w sforach na lisy i zające. Powstała prawdopodobnie z krzyżówek francuskich psów gończych harrierów z terierami. Istnieją dwie teorie pochodzenia rasy. Pierwsza, do której skłaniali się Bourdon i Dutheil na postawie starożytnych dzieł Ksenofonta, uznawała antycznych greckich praprzodkach psów gończych, które trafiły z Rzymianami do Anglii, gdzie krzyżowały się z psami Normanów. Druga odnosi się do dwóch ras psów gończych z południa Francji (Gaskonia i Saintonge), które dały początek psom southern hound, które z kolei dotarły do Anglii w okresie wojny stuletniej. Nazwa rasy pochodzi od celtyckiego słowa „beag” (mały), lub francuskiego „begueule” (rozdziawiony pysk). Angielski klub miłośników beagle powstał w 1895 r., a kilka lat później psy te pojawiły się w USA (na początku XX w.). W ich ojczyźnie Anglii poluje się z nimi gł. na zające, a w USA na króliki. W latach 50. znalazły się w USA na II miejscu pod względem popularności psich ras. Do Europy beagle trafiły w latach 50. XX w. W latach 70. znalazły się w Austrii, Niemczech i Szwajcarii. Polują także w Skandynawii i Danii a w Finlandii ustępują tylko fińskim gończym. Spotkamy je także w Australli i RPA.

Pies bigel

Suczka beagle

Wygląd beagle. To niezbyt duży, ale za to silny pies, o mocnym kośćcu i eleganckiej sylwetce, która jest silna, krępa, wpisana w poziomy prostokąt. Grzbiet jest prosty, lędźwie mocne i dobrze związane, brzuch niezbyt podciągnięty, głęboka klatka piersiowa. Wzrost 33-40 cm w kłębie (w Polsce zwykle bliżej 40 cm). Masa ciała 10-18 kg (w praktyce zwykle 15-17 kg i więcej). Głowa jest duża, ale nigdy nazbyt ciężka, średniej długości, mocna, dobrze wysklepiona. Przełom czołowo-nosowy wyraźnie zaznaczony. Oczy ciemnobrązowe lub orzechowe, o łagodnym wyrazie. Kufa mocna, nie może być spiczasta, niepożądane są zmarszczki i luźne fałdy skóry. Uszy długie, opadające, o zaokrąglonych końcach, nisko osadzone. Przylegają do policzków i noszone są trochę do przodu. Szyja stosunkowo krótka. Właściwe kątowanie przednich i tylnych łap umożliwia beaglowi wydajny ruch. Ogon wysoko osadzony, noszony wesoło zagięty ku górze, ale nie zakręcony, mocny, średniej długości i mocno obrośnięty. Koniec ogona zawsze jest biały. Szata krótka i gęsta, dobrze chroni psa przed niesprzyjającymi warunkami atmosferycznymi. Umaszczenie każde znane wśród psów gończych, z wyjątkiem wątrobianego, trójkolorowe (białe z czarnym i rudym w różnych odcieniach), dwukolorowe (biało-rude, biało-złote, biało-cytrynowe lub, rzadsze, biało-czarne). Występują także beagle białe nakrapiane z cętkami cytrynowymi, brązowymi, szarymi, czarnymi, itp. Beagle porusza się płynnie i swobodnie. Długi kłus świadczy o wytrzymałości w pogoni.

Kompendium wiedzy o beagle

Beagle leżący na fotelu

Zachowanie i osobowość beagle. To bardzo inteligentny, energiczny, wesoły i zawsze chętny do zabawy pies. Najlepiej nadaje się dla ludzi lubiących aktywne życie. Jego wychowanie to jednak nie lada problem. Wymagana jest bezwzględna konsekwencja w nauce psa posłuszeństwa i reagowania na komendy. Nigdy nie można być wobec nich brutalnym, co ma bardzo negatywny wpływ na ich psychikę. Beagle jest z natury niezależny. Jest jednak tolerancyjny wobec dzieci. Beagle to jednak przede wszystkim pies gończy do polowań. Dopiero od niedawna zdobył popularność jako pies do towarzystwa. Beagle to pies dociekliwy i zazwyczaj niezwykle uparty. Często jest beztroski, niesforny i nieposłuszny, stąd skłonność do ucieczek i włóczęgostwa. Jednak to także pies przyjazny i serdeczny zarówno dla członków swojej nowej rodziny, jak i ludzi obcych. Nie jest to ani pies obronny, ani stróżujący. Czasem się zdarza, że bywa agresywny wobec innych zwierząt (zwłaszcza gdy jest na smyczy), ale to raczej rzadkość.

Pielęgnacja i zdrowie beagle. Pielęgnacja psa tej rasy nie jest trudna. Trzeba go często szczotkować, zwłaszcza w okresie wymiany włosa, która trwa u nich stosunkowo długo. Oprócz tego, tak jak u większości psów, tak i u nich, pewna ilość sierści wychodzi także przez cały rok.

 

Beagle to raczej zdrowa rasa, ale nie zupełnie pozbawiona dolegliwości. Do najczęstszych problemów zdrowotnych tych psów zalicza się: problemy związane z urazami, infekcje, osłabienie systemu immunologicznego, skłonność do alergii skórnych i zapaleń gruczołów trzeciej powieki, choroby będące wynikiem czynników genetycznych (rzadko i indywidualnie spotyka się choroby takie jak padaczka, dysplazja, dziedziczne choroby oczu). Z powodu długich i zwisających uszu, beagle są też podatne na infekcje bakteryjne lub grzybicze tych okolic ciała i wymagają tam starannej pielęgnacji.Oprócz regularnego czyszczenia uszu, beagle wymagają niewiele zabiegów pielęgnacyjnych, które ograniczają się gł. do wyczesywania sierści, okresowego kąpania i czyszczenia zębów, w celu uniknięcia osadzania się kamienia nazębnego. Osobnikom prowadzącym mało aktywny tryb życia grozi otyłość, tym bardziej, że beagle lubią jeść dużo i obficie. Utrzymanie psa we właściwej wadze i kondycji bywa u tej rasy problemem. Beaglom należy zapewnić naprawdę sporą ilość ruchu i treningu.

Pies rasy beagle

Beagle z bombkami

Cena szczeniąt beagle z rodowodem: 1250 – 2500 złotych (źródło: AukcjeZwierząt, Allegro, Alegratka, Olx, Szczeniaki).

Beagle pochodzi z Wielkiej Brytanii, gdzie używano go jako psa myśliwskiego na króliki i zające. Dzisiaj jest bardzo popularnym psem rodzinnym i do towarzystwa, choć nadal spotyka się przedstawicieli tej rasy na polowaniach.

Wysokość u psów to 36-41 cm, u suk natomiast 33-38 cm. Waga wynosi 10-11 kg u psa i 9-10 kg u suki.

Umaszczenie Beagle są najczęściej dwukolorowe lub trójkolorowe, w odcieniach białym, czarnym oraz żywo zabarwionym płowym.

Pielęgnacja Szata tej rasy jest krótka, gęsta i wodoodporna. Nie wymaga ona specjalnych zabiegów pielęgnacyjnych. Uwagę należy za to zwrócić na uszy, które trzeba regularnie czyścić.

Zdrowie Beagle są odporne i cieszą się dobrym zdrowiem, średnio żyją 12-15 lat. Ich wrażliwym punktem są zwisające uszy. Mogą cierpieć na infekcje lub osłabienie systemu immunologicznego, rzadziej na choroby genetyczne, takie jak dysplazja stawów, padaczka czy choroby oczu i serca. Mają skłonność do otyłości.

Rodzina Beagle to doskonały pies myśliwski – jest wytrzymały i posiada niezwykle czuły węch. Nadaje się bardzo dobrze na towarzysza rodziny, ale potrzebuje zajęcia, które zastąpi mu polowanie.

Jest łagodny i przyjazny wobec ludzi i innych psów. Przedstawiciele tej rasy wykazują cierpliwość i są pozbawione agresji, a z dziećmi będą się niestrudzenie bawić.

Tagi artykułu: