Udostępnij ten artykuł.

Rasa: Bulterier miniaturowy

BULTERIER MINIATUROWY

Historia

W miotach bullterrierów standardowej wielkości zawsze pojawiały się mniejsze osobniki. Pomimo starań hodowców i początkowego zainteresowania bulteriery miniaturowe popadły w zapomnienie już u schyłku XIX wieku, aby w 1918 roku zostać skreślone z listy ras.
Początkowo psy były propagowane jako pieski dla pań. Niestety, mimo swej wielkości, nijak nie wpasowały się do salonów – ich bojowy wygląd skutecznie odstraszał damy dworu. Rasa cieszyła się zdecydowanie większym zainteresowaniem wśród zarządców miejskich kamienic, w których roiło się od szczurów. Nie przeszkodziło to jednak w zamknięciu księgi rodowodowej; nowe szczenięta nie były zgłaszane do rejestracji, ponieważ ich właścicieli nie obchodziły rodowody a użyteczność czworonogów. Na szczęście dzięki grupie pasjonatów rasa została odbudowana w latach 30. XX wieku. Na skutek krzyżowania go z bulterierem standardowym i rezygnacji z ograniczeń wagowych, stanowi obecnie wierną kopię swojego pobratymcy.

bulterier miniaturowy w lesie

Bulterier miniaturowy wzorzec

Bulterier miniaturowy to mocno zbudowany, umięśniony, proporcjonalny i ruchliwy czworonóg. Jego unikalną cechą jest jajowata głowa o opadającej linii profilu (down face); bez względu na wzrost występuje wyraźny dymorfizm płciowy. Głowa długa, mocna, masywna i głęboka po koniuszek kufy, ale nigdy toporna. Oglądana od przodu jajowata i doskonale wypełniona, pozbawiona wklęśnięć i załamań. Linia profilu tworzy łagodny łuk opadający ku czubkowi nosa. Czaszka między uszami prawie płaska. Nos czarny, z opadającym końcem. Nozdrza dobrze rozwarte. Wargi suche, ściśle przylegające. Żuchwa mocna i głęboka. Zęby zdrowe, czyste, mocne, dobrej wielkości, równomiernie rozstawione. Pełny zgryz nożycowy, co oznacza, że siekacze szczęki przykrywają ściśle siekacze żuchwy i są ustawione pionowo. Oczy wąskie i trójkątne, skośne, czarne lub tak ciemnobrązowe, że wydają się niemal czarne; spojrzenie przeszywające. Odległość od czubka nos do oka zauważalnie większa niż od oka do wierzchołka czaszki. Uszy małe, cienkie i blisko siebie osadzone; mogą stać prosto i pionowo. Szyja mocno umięśniona, długa, oglądana z profilu łukowato wygięta, zwężająca się od łopatek ku głowie, bez luźnego podgardla. Tułów ładnie zaokrąglony, z widocznym wysklepieniem żeber i znaczną głębokością klatki piersiowej, mierzoną od kłębu do mostka. Mostek położony bliżej ziemi niż brzuch. Grzbiet krótki i mocny. Linia grzbietu za kłębem prosta, unosząca się nieco ku szerokim i muskularnym lędźwiom. Klatka piersiowa szeroka.

bulterier miniaturowy suczka

suczka bulteriera miniaturowego

Linia dolna łagodnie wznosi się od mostka do brzucha. Ogon krótki, nisko osadzony, noszony poziomo; gruby u nasady, zwężający się stopniowo ku koniuszkowi. Kończyny przednie idealnie równoległe, dające dobre oparcie dla tułowia. U dorosłego psa długość kończyny od podłoża do łokcia równa mniej więcej głębokości klatki piersiowej. Łopatki mocne, dobrze umięśnione, chociaż nie przeładowane. Łokcie mocne, niewykręcone. Kościec przedramienia bardzo mocny; kości na przekroju okrągłe. Śródręcza ustawione pionowo. Łapy zwarte, okrągłe, o dobrze wysklepionych palcach. Kończyny tylne równoległe. Uda dobrze umięśnione. Stawy kolanowe dobrze kątowane. Podudzia silnie umięśnione. Stawy skokowe dobrze kątowane. Śródstopia krótkie, o mocnej kości. Łapy zwarte, okrągłe, o dobrze wysklepionych palcach. Skóra ściśle przylega do ciała. Sierść krótka, przylegająca, takiej samej długości na całym ciele, lśniąca, twarda w dotyku. Zimą może występować miękki podszerstek. U białych psów umaszczenie czysto białe. Pigmentacja skóry i łaty na głowie nie są wadą. U psów kolorowych umaszczenie podstawowe dominuje nad bielą. Czarne pręgowane, płowe i rude, a także trójbarwne dopuszczalne.
Wysokość w kłębie nie powinna przekraczać 35,5 cm. Pies sprawia wrażenie masywnego jak na swój wzrost.

Temperament

Bulterier pewny siebie, nieustraszony i samodzielny czworonóg, który nie podporządkuje się osobie słabej psychicznie. Wymaga konsekwentnego prowadzenia i szkolenia z zakresu posłuszeństwa. Nie jest agresywny w stosunku do ludzi, niemniej może atakować inne psy. W czasie spacerów nie powinien być spuszczany ze smyczy. Właściciela kocha bezwarunkowo.
Bulterier miniaturowy uwielbia gry i zabawy na świeżym powietrzu, chociaż na co dzień nie jest specjalnie aktywny. W czasie spacerów warto zmotywować go do aktywności, tym bardziej że rasa jest naturalnie predysponowana do otyłości. Mimo że BM jest mniejszy od odmiany standardowej, nie może być trzymany w domu z małymi dziećmi – to nadal wyjątkowo silny czworonóg, który nie do końca zdaje sobie sprawy ze swojej siły i w chwilach wielkiej euforii może nieopatrznie wyrządzić naszemu maluchowi krzywdę. Psy nie są także polecane do domu, w którym będą przebywały przez dłuższy czas same albo do trzymania w kojcu. Doskonale sprawdzą się w roli psów stróżujących – zawsze zawiadomią o obecności obcych na swoim terenie, nie wykazując jednocześnie agresji. Zawsze staną w obronie opiekuna.

rasa psa bulterier miniaturowy

Minibull, fot. Inga Torngvist

Bulterier miniaturowy zdrowie i pielęgnacja

Bulteriery miniaturowe są na ogół dość zdrowe. W rasie zdarzają się jednak problemy z uszami (głuchota), oczami (zwichnięcie soczewki), schorzenia skórne, oraz choroby nerek i serca. Szczenięta mogą urodzić się jednostronnie lub obustronnie głuche. Głuchota jest przypadłością dziedziczną, dlatego chore czworonogi powinny być wykluczone z dalszej hodowli. Bulteriery są również podatne na zwichnięcie rzepki i zespół policystycznych nerek.
Pielęgnacja nie sprawia dużych problemów. Wystarczy okazjonalne szczotkowanie włosa.

Wysokość: Wysokość w kłębie nie powinna przekraczać 35,5 cm.

Waga: Pies sprawia wrażenie masywnego jak na swój wzrost.

Umaszczenie: U białych psów umaszczenie czysto białe. Pigmentacja skóry i łaty na głowie nie są wadą. U psów kolorowych umaszczenie podstawowe dominuje nad bielą. Czarne pręgowane, płowe i rude, a także trójbarwne dopuszczalne.

Zdrowie: W rasie zdarzają się problemy z uszami (głuchota), oczami (zwichnięcie soczewki), schorzenia skórne, oraz choroby nerek i serca. Bulteriery są również podatne na zwichnięcie rzepki i zespół policystycznych nerek.

szczeniak bulterier miniaturowy

szczeniak bulterier miniaturowy

Pielęgnacja: Wystarczy okazjonalne szczotkowanie włosa.

Rodzina: Minibulle są bardzo związane  z rodziną. Uwielbiają spędzać czas z właścicielem i bawić się z dziećmi. Nie nadają się jednak dla rodzin z bardzo małymi dziećmi, bo niechcący mogą wyrządzić szkrabowi krzywdę. Potrzebują konsekwentnego i odpowiedzialnego prowadzenia.

Pochodzenie: Wielka Brytania

Inne nazwy: Miniature Bull Terrier.

Cena szczeniąt rodowodowych 4500 - 8000 złotych. Źródło (Allegro, Alegratka).

Klasyfikacja FCI - grupa III, sekcja 3 (teriery typu bull)

Tagi artykułu: