Udostępnij ten artykuł.

Rasa: Pudel średni

Historia

     Pudle średnie są postrzegane jako jedna z najbardziej wytwornych i eleganckich psich ras. Obecnie pełnią funkcje typowo towarzyskie.  W dawnych czasach były jednak chętnie wykorzystywane do pełnienia funkcji psa myśliwskiego, pomocnego podczas polowania w wodzie.

Nazwa pudel pochodzi od starogermańskiego słowa "puddeln", które oznacza „pluskać się w wodzie”. Rasa powstała prawdopodobnie w XV w, z tego okresu pochodzą także pierwsze wizerunki psów.
Od samego początku pudle występowały jako rasa w trzech odmianach wielkości. W 1886 r. w Anglii powstał pierwszy klub rasowy.

Obecnie w Polsce jest niewiele hodowli pudli, ale znajdują się one w rękach pasjonatów i są prowadzone na światowym poziomie.

Wygląd

     Pudle średnie to średniej wielkości psy o charakterystycznej, kędzierzawej szacie – lokowatej lub sznurowej.  Długość kufy stanowi ok. 9/10 długości czaszki. Długość tułowia mierzona między łopatką a guzem  kulszowym przekracza nieco wysokość w kłębie. Głowa jest wyrazista, o prostych konturach, proporcjonalna w  stosunku do tułowia. Głowa musi być dobrze wymodelowana i nie  może być ciężka, masywna, ani zbyt delikatna. Szerokość czaszki wynosi mniej niż połowa długości głowy. Czaszka widziana z góry jest owalna w osi długiej i nieco wypukła z profilu. Łuki brwiowe umiarkowanie zaznaczone, pokryte długą sierścią. Bruzda czołowa szeroka między oczami, zwęża się w kierunku silnie zaznaczonego guza potylicznego. Stop słabo zaznaczony. Nos dobrze rozwinięty, pionowy profil; szerokie nozdrza. Czarny u pudli czarnych, białych i srebrnych ; brązowy u pudli brązowych ; u pudli pomarańczowo-płowych (morelowych) i czerwono-płowych – brązowy lub czarny. Grzbiet nosa idealnie prosty. Długość stanowi ok. 9/10 długości czaszki. Ramiona żuchwy biegną niemal równolegle. Kufa mocna. Dolny zarys kufy wyznacza żuchwa, nie linia dolnej wargi. Wargi umiarkowanie rozwinięte, dość ściśle przylegające, średniej grubości. Czarne u pudli czarnych, białych i srebrnych; brązowe u pudli brązowych. U pudli pomarańczowo-płowych (morelowych) i czerwono-płowych, od ciemnobrązowych do czarnych. Mocne zęby ustawione w zgryzie nożycowym. Policzki niewystające, wymodelowane na kościach. Łuki podoczodołowe wymodelowane i umiarkowanie wydatne. Łuki jarzmowe bardzo mało wydatne. Spojrzenie wyrażające żywe zainteresowanie. Oczy osadzone na wysokości stopu i lekko skośne; o migdałowatym kształcie. Czarne lub ciemnobrązowe.
     Uszy stosunkowo długie, opadające wzdłuż policzków; osadzone w przedłużeniu linii. Rozpoczynają się od wierzchołka nosa i przechodzą poniżej zewnętrznego kąta oka; płaskie. Rozszerzają się poniżej nasady i zaokrąglone na końcach; okryte długą, falistą sierścią. Płaty uszu powinny sięgać do kącików warg. Szyja jest mocna, lekko łukowata poniżej karku; średniej długości; harmonijna. Głowa noszona wysoko i dumnie, o owalnym przekroju. Długość szyi nieco mniejsza, niż długość głowy. Tułów proporcjonalny, o długości przekraczającej nieznacznie wysokość w kłębie. Kłąb umiarkowanie rozwinięty. Grzbiet krótki o harmonijnej i zwartej linii. Lędźwie mocne i umięśnione. Zad zaokrąglony, ale nie opadający. Przedpiersie musi nieco wystawać i być położone dość wysoko. Klatka piersiowa sięga dołem do łokcia; szerokość odpowiada 2/3 jej głębokości.
    Ogon osadzony dość wysoko, na poziomie lędźwi. Naturalnej długości lub skrócony o 1/3 lub ½ długości, w krajach, w których cięcie ogonów nie jest zabronione. W spoczynku ogon noszony nisko; w ruchu – niesiony ukośnie. Kończyny przednie idealnie proste i równoległe ; dobrze umięśnione, o mocnym kośćcu. Wysokość, mierzona od łokcia do podłoża, przekracza nieco połowę wysokości w kłębie. Łopatki o dobrym ukątowaniu i umięśnione. Łopatka tworzy z kością ramieniową kąt 110°. Przednie łapy raczej małe, zwarte, w kształcie krótkiego owalu. Palce dobrze wysklepione i zwarte. Opuszki twarde i grube. Pazury – czarne u czarnych i srebrnych pudli; czarne lub brązowe u pudli brązowych. U pudli białych pazury w całej gamie kolorów – od rogowego po czarny. U pudli pomarańczowo-płowych (morelowych) i czarnych – brązowe lub czarne. Kończyny tylne widziane z tyłu – równoległe ; mięśnie dobrze rozwinięte i wyraźnie widoczne. Staw skokowy dość dobrze ukątowany. Udo dobrze umięśnione i silne.

Pies Pudel średni

Pudel średni

    Włos lokowaty o obfitej, delikatnej i wełnistej strukturze. Bardzo kędzierzawy, elastyczny i odporny na ucisk dłoni. Powinien być gruby, gęsty, równej długości i tworzyć równe loki. Sznurowy obfity, o delikatnej, wełnistej strukturze; gęsty, tworzący charakterystyczne sznury, które powinny osiągać długość przynajmniej 20 cm. Dopuszczalnymi typami umaszczenia są: jednolicie czarna, biała, brązowa, srebrna, morelowa (pomarańczowo-płowa) i czerwona (czerwono-płowa).

  • Brązowa – głęboka, raczej ciemna, jednolita i ciepła.
  • Srebrna – jednolita, głęboka; nie może przechodzić w czerń ani w biel.
  • Morelowa (pomarańczowo-płowa) – jednolita; nie może być zbliżona do jasnopłowego, kremowego czy czerwono-płowego koloru.
  • Czerwona (czerwono-płowa) – jednolita na całym ciele. Absolutnie nie może być zbliżona do pomarańczowo-płowej (morelowej).

Średnia wysokość w kłębie dla dorosłego psa wynosi od 35 do 45 cm; suki mierzą od 35 do 42cm. Waga psa kształtuje się w przedziale 11-15kg; suki ważą 10-13kg.

 

Zachowanie i charakter

     Pudel średni jest mniej pobudliwy od pozostałych pudli i ma doskonałą pamięć. Raczej nie przysparza problemów wychowawczych – jest bardzo inteligentny. Ma przyjazne nastawienie do innych psów. Jest to odpowiednia rasa dla osób w podeszłym wieku i żyjących samotnie.
Potrafi porozumieć się z dziećmi zarówno tymi starszymi, jak i nieco młodszymi, pod warunkiem zachowania obustronnego szacunku. Jest w stanie zrobić bardzo wiele, aby móc rozweselić zatroskanego opiekuna. To bardzo towarzyski pies, który ma w sobie ogromną radość życia i zamiłowanie do zabawy.
Psy potrzebują odpowiedniej stymulacji psychoruchowej i kontaktu z opiekunem. Będą bardzo nieszczęśliwe, jeżeli przyjdzie im pozostawać w samotności przez długie godziny.
Konieczne przeprowadzenie szkolenia z zakresu posłuszeństwa w pierwszych miesiącach życia psa.

Zdrowie i pielęgnacja

    Pudle średnie są uznawane za psy zdrowe i długowieczne. Wymagają szczególnej pielęgnacji, której podstawą jest regularne czesanie. Czynność jest niestety czasochłonna, gdyż włos należy rozczesywać bardzo starannie. Jeżeli jednak potraktujemy to jako chwilę relaksu i możliwość spędzenia czasu z psem, na pewno nie poczujemy się obciążeniu obowiązkami – to element dogoterapii. Oprócz czesania konieczna jest kąpiel psa, po której następuje rytuał suszenia suszarką. Suszenie ma na celu wyprostowanie włosa, bo tylko wyprostowany można w miarę równo przyciąć w trakcie późniejszego strzyżenia. Włos należy dzielić na pasma i od samej skóry kierować strumień powietrza. Włos musi wyschnąć, gdyż nawet minimalna wilgoć skręci go z powrotem.
     Szczególną uwagę należy poświęcić także okolicom oczu. U Pudli, podobnie jak u Pekińczyków, często dochodzi do ropienia i łzawienia. Uszy pudli również wymagają częstej pielęgnacji, która polega na wyskubywaniu włosów oraz czyszczeniu uszów okrężnymi ruchami dla usunięcia nadmiaru brązowej wydzieliny.

Ciekawostka

     W Paryżu, specjalnie na Pont Neuf, pucybuci trzymali tresowane pudle, które siusiały na buty przechodniów, zwiekszajac zarobki swoich właścicieli.

 

Wysokość: Średnia wysokość w kłębie dla dorosłego psa wynosi od 35 do 45 cm; suki mierzą od 35 do 42cm.

Waga: Waga psa kształtuje się w przedziale 11-15kg; suki ważą 10-13kg.

Umaszczenie: Dopuszczalnymi typami umaszczenia są: jednolicie czarna, biała, brązowa, srebrna, morelowa (pomarańczowo-płowa) i czerwona (czerwono-płowa). Brązowa – głęboka, raczej ciemna, jednolita i ciepła. Srebrna – jednolita, głęboka; nie może przechodzić w czerń ani w biel. Morelowa (pomarańczowo-płowa) – jednolita; nie może być zbliżona do jasnopłowego, kremowego czy czerwono-płowego koloru. Czerwona (czerwono-płowa) – jednolita na całym ciele. Absolutnie nie może być zbliżona do pomarańczowo-płowej (morelowej).

Zdrowie: Rasa jest generalnie uznawana za zdrową.

Pielęgnacja: Pudle wymagają szczególnej pielęgnacji, której podstawą jest regularne czesanie.  Oprócz czesania konieczna jest kąpiel psa, po której następuje rytuał suszenia suszarką. Suszenie ma na celu wyprostowanie włosa, bo tylko wyprostowany można w miarę równo przyciąć w trakcie późniejszego strzyżenia. Włos należy dzielić na pasma i od samej skóry kierować strumień powietrza. Włos musi wyschnąć, gdyż nawet minimalna wilgoć skręci go z powrotem.
Szczególną uwagę należy poświęcić także okolicom oczu i uszom.

Rodzina: Pudel średni jest mniej pobudliwy od pozostałych pudli i ma doskonałą pamięć. Ma przyjazne nastawienie do innych psów. Jest to odpowiednia rasa dla osób w podeszłym wieku i żyjących samotnie. Potrafi porozumieć się z dziećmi zarówno tymi starszymi, jak i nieco młodszymi, pod warunkiem zachowania obustronnego szacunku. Psy potrzebują odpowiedniej stymulacji psychoruchowej i kontaktu z opiekunem.

Pochodzenie: Francja

Inne nazwy : Caniche Moyen, Poodle Medium size.

Cena szczeniąt z rodowodem to koszt około 3000 złotych. Źródło (Google).

Klasyfikacja FCI - grupa IX, sekcja 2, nr wzorca 172.

Tagi artykułu: