Historia psa domowego nauki Darwina i wielkich zoologów Linneusza i Buffona

Historia łowiectwa w Polsce część III

Polowanie z psami w XX wieku. Odrodzenie tradycji łowieckich nastąpiło w okresie międzywojnia. W niepodległym państwie polskim ukazało się Rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej o prawie łowieckim (1927), w którym zawarto listę zwierzyny leśnej, która mogła stanowić potencjalny łup myśliwych.

Historia łowiectwa w Polsce część II

Rozkwit łowiectwa w Polsce przypada na XVI wiek. Wtedy też powstają pierwsze utwory traktujące o wychowaniu, szkoleniu i prowadzeniu psów myśliwskich. Jednym z nich jest „Myśliwiec” Tomasza Bielawskiego, w którym autor wymienia wszystkie zalety psów myśliwskich i podpowiada myśliwym, jak radzić sobie z nieposłusznymi czworonogami.

Historia łowiectwa w Polsce cześć I

Historia łowiectwa w Polsce - część I. Postaci pierwszych myśliwych pojawiają się już w Starym Testamencie. W czasach starożytnych myślistwo było bardzo cenionym zajęciem o boskiej, mitologicznej, wręcz proweniencji. Patronką myśliwych była Diana (Artemida). Łowiectwo jest nieodłącznie wpisane w polską tradycję. W dawnych

Inuici i psy

Psy były bardzo cenione w kulturze innuickiej. Towarzyszyły Innuitom w podróży, ciągnęły prowizoryczne sanie wyładowane pożywieniem i sprzętem myśliwskim, a także były wykorzystywane w czasie polowań na grubszego zwierza. Specjalizacja czworonogów nastąpiła już po zasiedleniu obszarów dalekiej Północy. Wszystkie psy musiały odznaczać

Majkong (Cerdocyon thous)

Majkong, lis krabojad (Cerdocyon thous) nie wchodzą w konflikty ze zwierzętami gospodarskimi i nie stanowią zagrożenia dla ludzi. Mimo wszystko ich populacja z roku na rok się zmniejsza. Mieszkańcy rejonów wiejskich często odstrzelają krabojady, tłumacząc, że mogą stanowić zagrożenie dla zwierząt gospodarskich. Nie ma jednak

Pies leśny (Speothos venaticus)

Psowate - Pies leśny. Zasięg występowania. Pies leśny (Speothos venaticus) to gatunek niewielkiego ssaka z rodziny psowatych, żyjący w Środkowej i Południowej Ameryce. Speothos venaticus występują od Panamy, przez większą część Ameryki Południowej, aż do południowej Brazylii. Zwierzęta zamieszkują lasy łęgowe, mokre sawanny i inne siedliska

Otocjon (Otocyon megalotis)

Bat-eared fox (Otocyon megalotis) czyli Otocjon to gatunek drapieżnego ssaka z rodziny psowatych (Canidae), zamieszkujący afrykańską sawannę. Nazwa Bat-eared Fox przylgnęła do Otocjona zważywszy na jego duże, nietoperzowate uszy. Niektórzy badacze sądzą, że pierwszy przedstawiciel gatunku pojawił się w Afryce już w środkowym plejstocenie około

Jenot (Nyctereutes procyonoides)

Jenot (Nyctereutes procyonoides), znany również jako szop usuryjski, junat, lis japoński, kunopies, magnut lub tanuki, to zwierzę z rodziny psowatych (Canidae), wywodzące się z terenów wschodniej Azji. Ten ssak jest jedynym, zachowanym przedstawicielem rodzaju Nyctereutes.

Cyjon (Cuon alpinus)

Cyjon (Cuon alpinus), zwany też azjatyckim dzikim psem, to gatunek należący do rodziny psowatych. Wyglądem swym przypomina w połowie lisa, a w połowie psa. Obecnie zamieszkuje jedynie południową i południowo-wschodnią Azję. Stąd też wywodzi się jego nazwa Cyjon dziki pies azjatycki. Jest jedynym zachowanym członkiem rodzaju Cuon, który

Szakale - Szakal złocisty, czaprakowy, pręgowany

Szakale to średniej wielkości drapieżniki z rodziny psowatych. W ramach klasyfikacji gatunkowej wyróżniamy m.in. szakala pręgowanego (Canis adustus), szakala złocistego (Canis aureus) i szakala czaprakowego (Canis mesomelas). Szakal pręgowany oraz szakal czaprakowy są ze sobą bardzo mocno spowinowacone, podczas gdy szakalowi złocistemu

Likaon (Lycaon pictus)

Likaon Simir (Lycaon pictus) to gatunek drapieżnego ssaka z rodziny psowatych zaliczany do reliktowej linii psowatych. Kiedyś występował na całym kontynencie afrykańskim i Bliskim Wschodzie aż po Babilon. Obecnie jest zagrożony wyginięciem. Likaon zamieszkuje głównie suche rejony Afryki na południe od Sahary. Można go spotkać

Wilk grzywiasty (Chrysocyon brachyurus)

Wilk grzywiasty (Chrysocyon brachyurus) jest największym psowatym Ameryki Południowej. Z wyglądu przypomina nieco dużego lisa o czerwonawym futrze. Wilk grzywiasty występuje w otwartych i półotwartych siedliskach w południowo-zachodniej, środkowej i południowo-wschodniej części Brazylii (Mato Grosso, Mato Grosso do Sul, Minas Gerais, Goias, Sao

Kojot (Canis latras)

Rodzina psowatych zawiera w sobie różne gatunki zwierząt. Nazwa może sugerować, że są to jedynie psy – domowe i dzikie, ale tak nie jest. Do rodziny tej należą wszystkie zwierzęta, które pod względem genetycznym podobne są do psów. Są to drapieżne ssaki, o średniej wielkości, występujące niemal na każdej szerokości geograficznej.

Psowate charakterystyka, zdjęcia, gatunki

Psowate to cała rodzina zwierząt, w której skład, poza psami domowymi, wchodzą: wilki, lisy, kojoty, psy Dingo, szakale, likaony, cyjony, wilczki krótkouche, majkongi, wilki falklandzkie, wilki grzywiaste, psy leśne, otocjony oraz jenoty. Na ziemi żyje obecnie trzydzieści gatunków psowatych. Psowate występują na wszystkich kontynentach poza

Lis (Vulpes)

Lis to wspólna nazwa dla wielu gatunków wszystkożernych ssaków należących do rodziny Canidae. Przedstawiciele gatunku są nieco mniejsi od psów, zaś ich cechami charakterystycznymi są długi, wąski pysk oraz długi ogon. Do grupy psowatych zaliczamy ponad 37 gatunków zwierząt, z czego zaledwie 12 gatunków rzeczywiście przynależy

Mity i magia o psach

W dawnych czasach psy w wielu kulturach były zwierzętami ofiarnymi, ale czasami również mówiono, że psy towarzyszyły wiedźmom. Pełniły one wiele różnych funkcji, a ludzie nie mieli do nich żadnego szacunku, a nawet psy kojarzyły im się jedynie ze strachem. Dawniej wierzono, że wiedźma w każdej chwili, kiedy tylko będzie miała na to ochotę

« poprzednia 1 2 3 4 5 6 7 8 następna »